olmuşdur, yox əgər əyri yol olub zülm sayılırsa, yenə də onun əsasını quran sənin atandır və biz də onunla şərikik. Əgər sənin atan bu işləri görməsəydi, biz Əli ibn Əbi Taliblə müxalifət etməzdik və onun əmrinə təslim olardıq. Lakin sənin atanının belə işlər etdiyini gördükdə, biz də onun kimi hərəkət edib yolunu davam etdirdik. Əgər irad tutmaq istəyirsənsə, ya öz atana irad tut, ya da bu işdən əl çək. Azğınlığından üz döndərib tutduğu işlərdən tövbə edən və peşman olan şəxslərə salam olsun!”[Çünki Əbu Bəkr və Ömər İmam Əli (ə)-ın yaşadığı dövrdə dünyadan getdilər.]
Biz bu cavabdan Müaviyənin Əli ibn Əbi Talib (ə)-ın fəzilət və üstünlüyünü inkar etməməsini başa düşürük. Buna baxmayaraq o, Əbu Bəkr və Ömərin yolunu gedib Əli (ə)-la müxalifətə cürət etdi. Əgər bu iki nəfər olmasaydılar, Müaviyə heç vaxt Əli (ə)-ı təhqir etməzdi və nəticədə heç kəs o Həzrətdən qabağa keçə bilməzdi.
Həmçinin, Müaviyə Bəni Üməyyənin hakimiyyəti ələ alıb xalqa hakim kəsilməsində və onların hakimiyyətinin əsasını qoymaqda onun atasının zəmin yaratmasına etiraf edir.
Bu məktubdan Müaviyənin Həzrət Peyğəmbər (s)-ə tabe olmayıb o Həzrəti özünə örnək qərar verməməsini başa düşürük. Belə ki, o deyir: Osman Əbu Bəkr və Ömərə itaət edib, onların tutduğu yolu davam etdirdi.
Buradan açıq-aydın başa düşürük ki, onların hamısı Peyğəmbər (s)-in sünnəsindən üz çevirib İslamda bidət qoymuş və bir-birlərinə itaət etmişlər. Müaviyə özünün haqdan sapmasını və batil işlər görməsini inkar etmir. O və atası Peyğəmbərin dili ilə lənətlənmişlər.
Bu barədə əlavə məlumat vermək üçün Müaviyənin oğlu Yezidin Abdullah ibn Ömərə yazdığı cavabını gətiririk:
Bilazəri öz tarix kitabında belə qeyd edir: Hüseyn ibn Əli (ə) öldürüldüyü zaman Abdullah ibn Ömər Müaviyənin oğlu Yezidə belə bir məktub yazdı:
"İslamda ağır və böyük bir hadisə və müsibət baş vermişdir. Heç bir gün Hüseynin öldürüldüyü gün kimi ola bilməz.”
Yezid onun cavabında yazdı: "Ey nadan! Biz yeni evlərə, geniş xalçalara və üst-üstə