SAPFIR

6.
Aprel ayı idi,Rəvan sonuncu sessiyasını verir,digər tərəfdən də dövlət imtahanına hazırlaşırdı,demək olardı,görüşmürdük,telefonla isə çox az danışırdıq,bəzən hətta iki gündənbir danışırdıq,ona mane olub dərslərindən ayırmaq istəmirdim.Rəşid isə ağır itkidən sonra yeni-yeni özünə gəlirdi,onlar Savalanla hələdə avtosalonda işləyirdilər,Rəşidin yaxşı işlədiyinə,həm də ehtiyacı olduğuna görə maaşını qaldırmışdılar,Savalan isə öz maaşını premya kimi Rəşidə yazdırırdı,bunu Rəşid bilmirdi,Savalan heç mənə də demirdi,mən Savalanın müxtəlif vaxtlarda dediyi sözləri birləşdirib belə nəticəyə gəlmişdim.Bir gün yenə üçümüz yeməkxanada oturub söhbət edirdik,Rəvan bu gün sonuncu imtahanı verirdi.Rəşid məni güldürmək üçün zarafatlar etsə də mənim üzümün gülmədiyini görüb,
-nolub niyə kefin yoxdu bu gün?,-soruşdu.Dirsəyimi masaya dirəyib,əlimi üzümə qoydum.
-Rəvan bu gün sonuncu imtahanın verir,qorxurdu ki kəsərlər,çətin imtahandı.Rəşid mimikasını dəyişmədən,
-narahat olma keçər,-desədə səsindəki quruluğu hiss edirdim,Savalan isə ümumiyyətlə ağzını açmamışdı.Biraz sonra isə Rəvan zəng vurub harda olduğumu soruşdu,biləndəki yeməkxanadayam,
-gözlə orda gəlirəm,-dedi.Bir neçə dəqiqə sonra isə o, yanımızda idi,Rəvanın gəldiyini görən kimi Savalanın üzünün ifadəsi dəyişmişdi,Rəşid isə əksinə onunla salamlaşıb,imtahanın necə verdiyini soruşdu.Rəvan imtahandan keçmişdi,o Savalana əl uzadanda isə bir anlıq qorxdum ki,Savalan onun əlini itələyəcək,ancaq Savalan bunu etmədi,Rəvanla əl görüşüb salamlaşdı.Rəvanda bizimlə birlikdə əyləşmişdi,yenə sakitçilik və birazda gərginlik hökm sürürdü.Rəşid gərginliyi aradan qaldırmaq üçün Rəvana dövlət imtahanı ilə bağlı suallar versə də mənim gözlərim Savalanda idi,onun boyun damarları şişimiş hər an partlamağa hazır vəziyyətdə idi.Rəvanla Rəşidin söhbəti Rəvanın hərbi xidmətə getməyinə gəlib çatmışdı.
-mən gedəndən sonra Firuzan sizə əmanətdir,inanıram ki,bir bacı kimi onu hər şeydən qoruyacaqsız,-Rəvan sözünü bitirməmiş,Savalan