SENDEN OLMAZ (REAL)
6-CI BÖLÜM
Her ikimiz maşında eyleşib bir-birimize baxırdıq.Tebessüm eskik olmurdu.Elini yanağıma toxundurub dodaqlarımdan öpende bu defe qarşılıq verirdim.
-Yaxşı ki, varsan, Nermin,-deyib alnını alnıma diredi.
Gözlerine baxıb men de limle onun yanağını sığalamağa başladım.
-Sen de..Yaxşı ki, sen de varsan..
Küçenin qaranlığa bürünmesi ve etrafda ins-cinsin göze-görünmemesi bizim xeyrimize idi.
-Ne vaxt?!
-Ne?!-anlamayaraq ona baxdım.
-Ne vaxt gelim?!!
-Ne vaxt istesen,-deyib qolumdakı saata baxdım.-Men getmeliyem...
Elimi öpüb gözlerime nüfuz eledi.İlahi! O anı sözle ifade ede bilmirem...
...Seher oyanan kimi Orxan gelib durdu gözlerimin qabağında.Axmaq tebesümle yerimden qalxdım.Geyinib-keçindikden sonra makiyajımı tamamlayıb zala keçdim.Anama kömek edib ikimiz de masa arxasına keçdik.Atamla qardaşım öz aralarında nese qızğın söhbet edirdiler.Nenem ise fikirli görünürdü.Anam soyuqqanlılığını bir kenara atıb narahat sesle soruşdu:
-Nese olub?
Nenem gözlerini qaldırıb anamla mene baxdı.Atamla qardaşım da söhbetlerini yarımçıq kesib baxışlarını neneme zillediler.
-Heç...Fikileşirem sadece...
-Ne haqqında?!...
-Qızımla nevemin heyatı...
Yene xalamla xalamqızının heyatı geldi ortaya.Birce diskussiya obyektine çevrilmesin.
-Ana, başlama yene!-anamın sesi esebden titremeye başladı.
-Men sehv eledim, indi başa düşürem,-peşmançılıqla etiraf etdi.
-Çox gec başa düşdün, ana, çox gec,-anamın gözleri dolurdu yavaş-yavaş.-Sonrakı peşmançılıq ise fayda vermir...Faiqe ne böhtanlar atdın, halbuki onun günahı yox idi bu evlilikde, bacardığı qeder bacıma hörmetini esirgemedi.Onun ne günahı vardı, he?! Bedbetxlerin bedbexti idi yazıq, görürdüm axı, gözlerinden görürdüm ki, bu evlilik zordur...
Anam sözlerini gücle bitirib ayağa qalxdı.Neneme teessüf dolu baxış atıb otağına addımladı.Atam narahat olub onun ardınca getmek isteyirdi .Ele tezece ayağa qalxmışdı ki, telefonu zeng çaldı.Onun nece teeccüblendiyini görüb qardaşım da ayağa

[1] 2 3 4 >>