tuturaq maşına doğrulandıq.
...Mən açarla qapını açıb evə girəndə bir anlıq qorxdum.Qaranlıq idi.İşıqları yandırmaq istəyəndə zaldan nənəmin səsi gəldi.
-Lazım deyil, istəmirəm...
Yavaşca zala girib kürsüdə əyləşmiş nənəmə baxdım.Qarşına keçib dizlərimi yerə qoydum.
-Nənə..?!
Nənəm üzümü sığallayıb dolmuş gözlərlə mənə baxdı.İçimi elə bərk ağrıdı ki.
-Nənə, necəsən? Bir yerin ağramır ki?!-səsim titrəyirdi.
Nənəm cavab vermək əvəzinə alnımı