gecikmişdim,koridorla irelileyerken Savalanla üz-üze geldik,o salam verib keçmek isteyirdi,lakin men..
-menim xetrime deyenin xetrine ele deyersen ki,yeddi qat nesli halına ağlar he?,-sesim esmişdi,bu sözlerin deyerini ve böyüklüyünü deyerken daha çox derk etmişdim.Savalan başını qaldırıb gözlerime bir neçe saniyelik baxdı,bu baxışlar ele idi ki,mene ele geldi ki,men boğula bilerem,derinden nefes alıb,nefesini tutmuşdum.Gözlerim ise onun dodaqları ile gözleri arasında reqs edirdi,heyecanla onun vereceyi cavabı gözleyirdim.
-he,-Savalan menden bir-iki addım uzaqlaşıb,pillekanların yanındakı divara söykendi.Yerimden terpene bilmirdim,bütün bedenim boşalmışdı,yanağıma iki damla yaş süzülürdü.
-bes eger bu sensense?,-sözünü desemde ona baxmağa cesaret etmirdim,niye ondan bu qeder çekinirdim bilmirem,ondan qorxurdum,ancaq bu başqa cür qorxu idi,meni vahimelendirmirdi,ürkütmürdü.Sebebsiz bir qorxu idi bu.Savalan gelib menim yanımda,lakin eks terefe dayandı,indi ikimizde dayandığımız terefe baxırdıq,
-getme,eger sen getsen ele güne qalacam ki,bax onda menim yeddi qat neslim halıma ağlayacaq,-bu sözlerden sonra yene boğulmaq tehlükesi hiss edib nefesimi içime çekib tutmuşdum.O getmişdi,men ise hereket ede bilmirdim,donub qalmışdım,Savalanla evvellerde müxtelif mövzular etrafında ciddi söhbetlerimiz olmuşdu,ancaq belesi heç olmamışdı.Derse girmedim,heyete çıxıb,hava almaq istesem de insanların çoxluğu meni boğurdu,sahil metrosuna gelib,bulvara çıxdım.Sahilde gezsem de beynimde Savalanın sözleri dövr edirdi.Bir neçe gün özüme gele bilmemişdim.Evimizde atam başda olmaqla hamı sevincli idi,Hesen emi üç universitetin senedlerimi qebul etdiyi xeberini atama vermişdi,men bir anlıq sevinsem de Savalanla olan axırıncı danışığımız meni çox narahat edirdi.Sessiya başlamışdı,çalışırdım bütün fikrimi imtahanlara verim,Savalanı o günden sonra birde görmemişdim,Reşidi ise az-az görürdüm.Üçüncü kurs olduğumdan bütün imtahanlar ixtisas fenlerden idi,qiymetlerin ela olması ise menimçün

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>