SAPFIR

7.
Günlər bir-birini əvəz edirdi,sentyabr ayının son günləri idi.Savalanla Rəşid səhərlər dərsə gəlib günortalar isə işə gedirdilər.Biz yenə əvvəlki kimi tənəffüsləri yeməkxanada oturub söhbət edirdik.Bir gün tənəffüsdə Savalangilin yanına gedirdim.Rəşad məni çağırıb,
-Firuzan,Rəvan sənlə danışmaq istəyir,-dedi.
-o necədi?Yaxşıdır?
-al özündən soruş,-Rəşad telefonu mənə verdi.Telefonu qulağıma yaxınlaşdırıb,
-alo,-dedim.
-Firuzan,necəsən?,-Rəvanın səsində azcada olsa quruluq hiss etmişdim,sanki istəksizcə danışırdı mənlə.
-yaxşıyam,sən necəsən?
-yaxşıyam,burda havalar tez soyuyur,özümdə hələki telefon yoxdu,komandırlə aram yaxşı deyil,işlətsəm bilirəm ki,tutub alacaq əlimdən,əsgər yoldaşlarımdan kimdən olsa zəng edib evlə əlaqə saxlayıram,sənə də ona görə zəng vurmuram ki,nömrən ələ keçməsin.Ancaq Rəşaddan alıram xəbərlərini,-o bir neçə saniyəlik susub,-onlardan uzaq dura bilmirsən də sən,-dedi,səsində qərəz var idi.
-Rəvan,onlar dediyin mənim dostlarımdı,bunu artıq qəbul et,birdəki axı bunları demək üçün zəng vurmusan?
-yox əlbətdəki,necə olduğunu bilmək istədim,darıxmışdım,səsini eşidim dedim.Pis etmişəm zəng vurmaqla?,-Rəvan danışdıqca əmin olurdum ki,onun səsində soyuqluq,ögeylik notları duyulur.
-yox,əsas sən yaxşı ol,biz yaxşıyıq burada,-Rəvanla birazda ümumi şeylərdən danışıb sağollaşmışdıq.Həmin gün bir qərar vermişdim,Rəvandan ayrılacaqdım,çünki ona qarşı daha heç bir hissim qalmamışdı.Ancaq bunu indi,o hərbi xidmətdə olarkən etmək istəmirdim,yox ki,onun özünə nəsə edə biləcəyindən qorxurdum.Bilirdim və hiss edirdim ki,Rəvanda daha mənlə istəyərək yox,adətkar kimi danışır,onun səsindəki soyuqluq isə Rəvanın dəyişildiyinin işarəsi idi.Günlər həftələrə keçvilib keçirdi.Atamın yaxın qohumlarından biri,Həsən əmi təhsil nazırliyində işləyirdi.Bir dəfə o bizə gələndə xaricdə təhsillə əlaqədar bəzi şeylər danışmışdı,o zaman mən birinci kursda oxuyurdum.Atama demişdi ki,-Firuzan birinci kursu bitirəndən mənə müraciət edin,mən onun sənədlərini