kederle soruşdu.
-Sen o qonşulara göre qızınla neveni bedbext eledin, ana, unutma!-anam keskin şekilde deyib neneme baxdı.-Başlama yene!
Nenem susub mene baxdı...
...Bir hefteden Ramil emi axşam vaxtı bize teşrif buyurdu.Ailesini daha sonra getirecekdi.
-Eşidirem,-üzünü neneme tutdu.
-Şey...Ramil, gel evvelki olaq,-sanki nenemin ağzındakı sözü kelbetinle çıxardırdılar.
-Bağışlayın?!
Atam Ramil eminin kinayesi sezib derinden nefes alaraq söz başlamaq isteyende Ramil emi onu eli ile dayandırdı.
-Eşidirem, Zerife xanım, sözünüzü deyin!
-Ramil, men...çox sehvler eledim, bilirem, amma...indi..çox peşmanam...
-Ve?!
-Ramil,lazım deyil...
Ramil emi neneme baxıb anamla atama göz vurdu.Her üçünün üzünde güller açdı.Biz-qardaşımla men-ise etrafa tebessüm saçırdıq.Bir tek nenem dünyadan tecrid olunmuş veziyyetde idi deyesen...
...2 gün sonra Ramil emi ailesi ile bize gelende gözlerimize inanmadıq.Düşünürdük ki, bunu etmez, amma etdi.Arvadı, 2 uşağı-biri qız, biri oğlan.Qızın 10 yaşı, oğlanın 8 yaşı vardı.Arvadı Gövher xanı ise o qeder ağıllı qadın idi ki...
...Yene axşam, yene gezinti...
-Nermin...-Orxanın sözün davamını getire bilmeyib üzüme baxdı.
-Nese olub?!-narahat tonla soruşdum.
-Heç...Heç ne,-deyib gözlerimin içine baxaraq gülümsündü.-Yaxşı ki, varsan...
-Orxan, eminsen heç ne olmayıb?!...
Orxan gözlerini yumub dodaqlarını bir-birine berk sıxdı.
-Mene adam lazımdır...
-Adam?!
-He, öz işini peşekar bilen biri...
-Axı..?! Bir deqiqe...Ne şi?!
-Men tekbaşına onlara öyrede bilmirem ki, ay filankes, adam kimi davranmaq lazımdır...Müşterileri qaçırdırlar...
-İndi sen ele birisini axtarırsan ki, sene bu işde kömek olsun, he?!
-Aha!...
Bilmirem niye, amma o an ağlıma yalnız biri geldi:Ramil emi.Tebii ki, bunu Orxana demedim, sadece düşünceler meni esir etmişdi...
Günlerin birinden men onun işlediyi ve getdikce böyüyen baş ofisine yollanmaq fikrine düşdüm.Haqqında çox şey eşitmişdim hem Orxandan, hem de valideynlerimin topladığı

<< 1 2 [3] 4 >>