melumatlardan.Taksiye minib sürücüye ünvanı bildirdim.Yol boyu düşünceler meni rahat buraxmırdı.Ona şans verirem özümden asılı olmayaraq.Axı niye?! Ne var ki onda bu qeder cezbedicidir?! Yaraşıqlıdır deye bilmezdim, amma heddinden artıq güclü xarizmaya sahib olduğunu deye bilerem.İşinde heddinden artıq telbkar, üstelik yeri geldikce sert ollduğu haqqında bildirişler de almışdım, amma münasibetlerimizde bunu sübut ede bilecek deliller yox idi.
Budur, gelib çatdıq.Binaya baxıb sürücüye haqqını pdedim.Maşın salonunu terk edeib bir daha nezer saldım.İçeriye doğru addımlarımı atmağa başladım.Ele bu zaman özü mene teref gelmeye başladı.Men daha hereket etmeyib dayandım.
-Nermin?!-teeccüb qarışıq sevincle soruşdu.
Gülmemek üçün özünü gücle saxladım.
-Kabus-filan deyilem, narahat olma...
O ağzını açıb mene nese demeye çalışırdı ki, ona yaxınlaşan qız elindeki qovluğu uzadaraq mülayim sesle soruşdu:
-Orxan bey, bu senedleri axtarırdınız?!...
O an anladım her şeyi...Meni qısqanclıq bürümüşdü.Men Orxanı sevirdim.Deliler kimi sevirdim...
tewekkur
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç