SAPFIR

8.
Savalanın sonuncu halı gözlerim önünden getmirdi,seheri günü evimizde qonaqlıq idi,menimse heç üzüm gülmürdü,ele bil bu insanların bura yığışmasına sebebkar men deyildim.Qonalığı verenden sonra çemodanlarımızı hazırlamağa başlamışdıq.Peşmançılıq.İnsanın özünün özüne qarşı,belkede yegane silahıdır,men peşman idim.Ele ilk andan bunu hiss etmişdim,lakin geri qayıda bilmezdim,çünki haqqımda deyilecek sözleri eşidib ikiqat peşima olacaqdım.Biz atamla birlikde Londona uçmuşduq,atam meni getirib,qalacağım eve kimi tanış olandan sonra qayıdacaqdı.Bir hefte idi londonda idim.Bura bakıdan ferqli idi,havasına ise öyreşe bilmirdim.Geldiyim heç on gün deyildi artıq iki defe xestelenmişdim.Ev sahibem irland esilli,Sara adında yaşlı bir xanım idi,bezen geceler menle uzun-uzun söhbetler ederdi.Bele gecelerin birinde men ona Reşid ve Savalan haqda danışdım.Sara xanım meni dinleyib,sonunda eynen bele demişdi,
-men cavan olsa idim o oğlan üçün seninle mübarize aparardım,-ilk evvel bu söze teeccüblendim,hetta qaşımın birin qaldırıb qadına ters-ters de baxmışdım ki,bu yaşdan sonra buna nolub?Ancaq bu söz ağlımda qalmışdı,londonda olduğum iki il erzinde başa düşdüm ki,Sara xanım ne demek isteyirmiş.Burda günlerim standart keçirdi,her gün eyni şeyleri edirdim.Altı ay idi burda idim,lakin şeheri bir defe de olsun gezmemişdim,universitetde özüme bezi dostlar edinsem de her gün dersden eve,evden derse gedib gelirdim ancaq,özüme velosiped almışdım,burda yaşından asılı olmayaraq her kesin bir velosipedi var idi.Men bura gelenden atam yanıma iki defe anamla iki defe ise tek gelib getmişdi.Yeni ilde derslerimin çetinliyinden bakıya gede bilmemişdim.Sara xanımın Nyu-Yorkda Cesika adında bir qızı yaşayırdı,texminen men yaşlarda olardı.Yeni il qabağı onlarda adet idi,valideynlerini yoxlamaq,eceb insanlar idiler,sen bütün ili ne isteyirsen et,hara isteyirsen get,gez, teze il gelende üç-beş günlük valideynlerin olduğu yadına düşsün.Cesika yeni ile bir gün qalmış gelmişdi,biz yeni ili

[1] 2 3 ... 5 >>