keçdi,
-sən nə işlər görmüsən bu illər ərzində,-soruşdu.
-mən londonda təhsil alırdım,sonra isə işləməyə başladım,lakin qala bilmədim orda,darıxdım,buna görədə qayıtdım,sənin ayağına nolub?Rəvan üzünə qəribə gülüş verib,
-dostunun mərifətidir,-mən çaşkın halda ona baxırdım,o mənim heç nə anlamadığımı görüb,-bunu Savalan eləyib,-dedi.
-necə yəni?Savalan sənə niyə belə pislik etsin ki?Nə etmisən ona?,-sonuncu sualımda qərəz və hisr var idi.Başa düşürdüm ki,Savalan heç nədən belə bir şey etməzdi,burda nəsə başqa iş var idi.Rəvan ağzın açıb nəsə demək istəyəndə isə ona zəng gəlmişdi,o telefonla danışa-danışa qonşu binaya tərəf gedirdi məndə ardınca gedirdim.
-dayan,de görüb Savalan hardadı?Axı nə etmisən ki,o sənə bunu edib?Rəvan zəngi sonlandırıb,
-Firuzan,mən ailə qurmuşam,daha nə sənlə,nə də sənin o xuliqan dostlarınla işim yoxdu,sizində mənimlə işiniz olmasın,ay balam imkan verin həyatımızı yaşayaq da,-deyib yenidən binaya tərəf getdi.Dediklərindən isə heç nə anlamamışdım,arxasından sadəcə,
-onlar xuliqan deyil,eşitdin?,-qışqırdım,sonra isə asta,özümün eşidəcəyim səslə,-onlar xuliqan deyil,onlar mənim dostlarımdı,-dedim.Gözlərim yaşarmışdı.Hiss edirdim ki,Savalan mənim gedişimi asanlıqla həzm etməyib,onun dünyasında qadına bir dəfə söz deyilirdi,o getmə demişdi,mən isə getmişdim,bircə onu anlaya bilmirdim ki,Rəvanı niyə bu hala qoymuşdu.Bir neçə gün bu haqda düşünsəmdə heç bir suala cavab tapa bilmirdim.Mart ayının əvvəlləri idi,anamla bayram bazarlığına çıxmışdım.Səkkinci kilometr bazarına gedəndə illər əvvələ aid xatirələrim yadıma düşmüşdü.Bazarlığımızı edib,avtobus gözləyirdik.Yanımızda bir maşın saxladı,bu Rəşid idi.Rəşid maşından düşüb bizə doğru gəlirdi.O yaxınlaşıb salamlaşandan sonra anamla mənim əlimizdə tutduğumuz paketləri maşının arxa tərəfinə yerləşdirdi,maşının arxa qapısını açıb,
-keçin əyləşin dedi,-dedi.Düzdü Rəşid dəyişilməmişdi,ancaq mənə qarşı olan soyuqluğu onun gözlərindən hiss etmişdim.Anam Rəşidlə elə söhbət edirdi ki,elə bil neçə