ə illərdi tanışdılar,sonralar bildim ki,Rəşid ara-sıra anam və atamla rastlaşanda onları evimizə kimi gətirirmiş.Rəşid binanın qarşısında saxlayıb paketləri yuxarı daşıdı.
-mənə görə bir qulluğunuz yoxdursa mən gedim daha Məlahət xala?Anam,
-çox saq ol oğul,bir oturub çay içərdin,-desədə Rəşid tələsirdi.O sağollaşıb qapıdan çıxmaq istəyəndə isə onu dayandırdım.
-Rəşid,o hardadı?,-necə cəsarət edirdim bunu soruşmağa bilmirəm,bəlkədə eşidəcəklərimdən xəbərsiz olduğum üçün belə cəsarətli idim.
-o yeni-yeni özünə gəlir,-Rəşid bir neçə saniyəlik susub,-sən gedəndən sonra onun dünyası alt-üst oldu,sən düz eləmədin Firuzan.Mən Rəşidin sözünü kəsib,
-mən onu görmək istəyirəm,-dedim.
-məncə buna ehtiyac yoxdu.
-Rəşid,Savalan Rəvanı bir ayağını çəkəcək qədər niyə döyüb?,-deyəsən Rəşid təəccüblənmişdi ki,mən bunu necə bildim.
-sən bunu hardan bildin?
-mənim bilmədiyim çox şeylər var deyəsən,indi tələsirsən,ancaq sabah mütlər görüşəcəyik,ona demə mənim gəldiyimi,əvvəl biz danışaq,sonra onunla danışacam,-öz nömrəmi Rəşidə verib,-zəngini gözləyəcəm,mütləq danışmalıyıq,-dedim və Rəşid getdi.Mən getmişdim,arzularımın ardınca getmişdim,ancaq bu gediş,arxamca baş verənlərə dəyərdimi?Yoxsa əsl peşmanlıq bundan sonra