eylewdiyim uchun onu gore bilmirdim, amma tir-tir esirdim. Bir az da oturduqdan sonra sakitlewmek meqsedile tek qala bileceyim bir yere – vanna otagina getmeyi qerarlawdirdim. Ofisiantdan yeri deqiqlewdirdim ve chetinlikle de olsa bu iqametgahin vanna otaqlarindan birini tapa bildim. Ele icheri kechmeye hazirlawirdim ki, arxadan kimse meni iteledi. Geriye baxmaga ehtiyac qalmadi – guzgude Arifi gordum.
Il: Aglin uchub? Neyleyirsen?
Ar: Meni gormezden gelirsen? – Arif arxadan mene maksimum yaxinlawaraq xiriltili sesle soruwdu.
Il: Sen anormalsan, ne edirsen axi, chix. – Baw verenlerin tesirinden wokda idim. Qapi arxasinda sesler ewidilir, her an kimse bura daxil ola biler, burda ise biz ikimizik ve ustelik o arxadan mene qisilib. Gozlerim guzgude Arifin qeribe baxiwlarina zillenmiwdi.
Il: Arif, ewidirsen? Tez ol, chix.
Ar: Cavab vermedin. Meni gormezden gelirsen?
Il: Delisen? Her an kimse bura gire biler. – Bu anda Arif qapiya teref addimladi. Men rahat koks oturmuwdum ki, umidlerim puch oldu. Arif qapini kilitledi ve yeniden mene dogru yaxinlawmaga bawladi. Men qorxudan eluzyuyana sixilmiwdim. O, ellerini guzguye dayadi ve men onun qollari arasinda esir qaldim.
Ar: Seni isteyirem. – Sakitce dedi. Menim ureyim serche qanadlari kimi chirpinirdi. Arif bir eli ile chenemi qaldirdi ve dodaqlarima yumuldu – evvelce sakit, ince toxunuwlar sonra guclu ehtirasla evez olundu. Aman Allah, men ne edirem. Yox, yox, bele olmaz!!! Butun gucumu toplayib onu sinesinden berk iteledim. Arxami ona teref chevirib sakitlewmeye chaliwdim. Bawimi qaldirib guzguye baxdiqda orada Arifin yene de elesalici, laglagi baxiwlarini gordum.
Il: BIr de hech vaxt mene toxunmaga curet etme! Ewitdin? Sen kimsen axi, meni kuncde-bucaqda sixiwdirirsan? Meni ne hesab edirsen?
Ar: Bele-bele, balaca ilanim, zeher sachmaga hazirlawir? Sakitlew gozelchem, qorxulu hech ne baw vermedi. Sadece bele alindi ki, men seni arzulayiram, duzu hech ozum de bilmirem niye. Sadece chaliw gozume deymeyesen, onda