unudum ve novbeti goruwumuzde ( bu goruwun olacagindan emin idim ) ozumu hech ne olmamiw kimi aparim.
Bir gun axwam wam yemeyinde atam dedi.
At: Qizim, wenbe gunu Elekberovlarin banketine devetliyik. Natiqin ad gunudur.
Il: Ata, belke mensiz gedesiz? Derslerim var.
At: Illan? Ne vaxtdan dersler senin uchun bu qeder onemli olub ki, hetta wenlikden el chekirsen? Olmaz! Letife xanim senin gelmeyini xususile xahiw edib.
Il: Yaxwi ata.
Belelikle, hemin gun gelib chatdi. Menim qorxdugum, eyni zamanda da arzuladigim gun. Bunu en son anda anlamiwdim, onu yeniden gormeyi arzulayirdim. Bu ziyafet uchun zumrud rengli bedenime tam oturan paltar sechmiwdim. Atam hech vaxt geyimime qariwmazdi, chunki geyim-kechimimi bilen biri idim. Yalniz nenem hemiwe menim geyimlerime deyinirdi, amma onun xasiyyetine artiq aliwmiwdim.
Banket Elekberovlarin iqametgahinin bagchasinda tewkil olunmuwdu. Men Natiq emigille goruwub elimdeki gul destesini Letife xalaya teqdim etdim. Natiq eminin hediyyesini atam oz ohdesini goturmuwdu tebii ki. Banketde 50-60 nefer qonaq olardi. Onlarin arasinda adeten bele tedbirlerde qarwilawdigim Leyla adli bir qiz da var idi.
Il: Salam Leyla, necesen?
Le: Ooo Illan, salam-salam, sen ne eceb?
Il: Bele deyek, atami muwayiet edirem. Bes sen?
Le: Biz Letife xalagilin qonwusuyuq. Hem de uzun illerin ailevi dostlariyiq.
Il: Aaa, lap yaxwi. – Leyla mehriban qizdi, sozlerinde ve gozlerinde hech bir kin duymazsan. Onunla unsiyyet insana xow tesir bagiwlayir. Amma men hech vaxt onunla ( neinki onunla, umumiyyetle hech kimle) lap yaxin munasibet qurmaga – magazalari birge gezmek, saatlarla telefonda qeybetlewmek – cehd gostermemiwem. Leyla ne ise daniwirdi, men ise kutlenin ichinde Arifi axtarirdim. Hele onu gormemiwdim ve buna gore de chox heyecanlanirdim. Banket chox gozel kechirdi, hami mehriban sohbetler edir, kiwiler ise Natiq eminin werefine sagliqlar deyirdiler. Birden Arifin sesini ewitdim, atasinin werefine nitq soyleyirdi. Arxam ona teref eylewdiyim

<< 1 2 [3] 4 5 >>