gecə gəncədən qayıdıb,yəqin ki,yorğunluqdan yuxudan dura bilməyib.Mən isə onu görməyə tələsiyirdim,içimdə qəribə həyəcan var idi.Günorta saatlarında Rəşid zəng vurub məni çağırdığını dedi.Otağa girəndə səsimi çıxarmamışdım,yandakı qoltuqda arxası mənə dönük biri əyləşmişdi,otağa mənim girdiyimi hiss edəndə ayağa qalxıb arxaya döndü.Savalan qarşımda dayanmışdı,həyəcandan əlim-ayağım əsirdi,o bir anlıq şok olmuşdu,gözləmirdi,ancaq içindəki mənə olan nifrət baş qaldırdı,çənəsini sıxmağından isə necə qəzəbli olduğunu görürdüm.Bu daha da məni qorxudurdu.O dişlərini qıcayıb,
-nə işin var sənin burda?-soruşdu,səsində soyuqluq,qəzəb,hisr olsa da yadlıq,ögeylik yox idi.Başımı aşağı salıb sakit olmağa çalışırdım,o mənim susduğumu görüb,bir-iki addım irəli gəlib,-nə işin var burda dedim?,-qışqırdı.Qorxmuşdum,gözlərim dolmuşdu,o hər dəfə belə qışqıranda məni ağlamaq tuturdu,nəyə ağlayırdım,bilmirəm?Bəlkədə sadəcə onu qəzəbləndirdiyim üçün ağlayırdım.
-mən burda işləyirəm,-səsim əsə-əsə bu sözləri dedim.O hər iki əli ilə başını sıxıb,
-işləməyə başqa yer tapmadın?,-yenə bağırırdı.Rəşid yaxınıma gəlib,məni qolumdan tutub oturtdu.
-min dəfə demişəm ki,qışqırma onun üstünə,ürkür səndən,ona mən iş vermişəm,bizə belə işçi lazım idi.
-necə əmr verib işə götürmüsənsə,eləcə də əmr ver çıxar,-Savalan qapını çırpıb getdi.Gözlərim dolmuş halda Rəşidə baxırdım.O isə vəziyyətdən məmnun kimi görünürdü,-ona fikir vermə,gözlədiyimdən daha sakit reaksiya verdi,o məni aldada bilməz,hələdə səni sevir,səbrli ol,hər şeyə görədə