n təmir etdirib içərisini doldurmuşdu.Toy öz möhtəşəmliyi ilə seçilirdi...
Mənim həyatım isə öz axarı ilə davam edirdi.Uşaqlar mənim həyatıma rəng qatırıdlar.Onlarla əylənmək, onların dəcəlliklərinə dözmək, sevinclərinə ortaq olmaq, kədərlərini öyrənmək-bütün bunlar artıq mənim bir növ sevimli məşğuliyyətimə çevrilmişdi.Orxanla arabir təşkil etdiyimiz axşam gəzintisi isə tam başqa aləm idi.Düzdür, azacıq kökəlmişdim, amma bu məənə yaraşıq verirdi.Mənim əvvəlki arıq halım bəyənməyənlər indiki halıma az qala həsədlə baxırdılar.
Orxanın qardaşı da bizdən sonra evlənərək bizimlə qonşu olmuşdu.Qayınanam isə bir gün bizdə, bir gün onlarda qalırdı.Qadın şəkər xəstə idi, amma buna baxmayaq həyat dolu biri idi.Çox yaxşı insan, əsl ana, mehriban və anlayışlı həmsöhbətdir...
Sərgiləri, tamaşaları, Bakıya gələn qonaqların konsertlərini qaçırtmırdım.Bəzən dördümüz də bir gedirdik-mən, ərim, onun qardaşı və arvadı...
Xalamoğlu ilə qardaşım hələ xoşbəxtdirlər.Hərəsinin şirin-şəkər bir balası var-ikisi də qız uşağıdır...
Faiq əmi isə bir çox tərəddüddən sonra evlənməyə qərar vermişdi.Onu bu addıma sürükləyən qızı olmuşdu...
Bizim ailə həyatımız öz axarı ilə davam edir...
Ailə həyatımızın 10 illiyi ilə tamam başqa aləm oldu.Orxan axşam evə qayıdanda mənim hazırlaşmağımı istədi.Mən ətəyi lap yeri silib süpürən ziyafət paltarımı geyindim.Dizə qədədr 2 böyük yarığı olan bu paltarı mənə bu yaxınlarda alan Orxan qulağıma pıçıldamşdı ki, bunu sənə dediyim vaxtda geyinəsən...
Maşında əyləşib ona baxdım.Gülümsəyirdi.
-Orxan...
-Şşş...Heç nə soruşmaq yoxdur,-deyib mütəhərriki işə saldı.
Yol boyu ondan söz qoparmağa çalışdım da, daşdan səs çıxdı, ondan yox.Lap axırda küskün ifadə ilə gözlərimi yollara zilləməyə məcbur oldum.Onun təbəssümünü