ı nəzər alıb, onları bir qəbirdə dəfn etməyi tapşırdı. Ühüd savaşından 46 il sonra Müaviyyə Ühüddə bulaq qazdırdı. Camaata elan olundu ki, hər kimin qohumunun burada qəbri varsa, cəsədi çıxarıb bir az kənarda dəfn etsin. Cabir ibn Abdullah da atasının cəsədini çıxarmaq üçün məzarı açdı. Bu zaman Əmr ibn Cəmuhla Abdullah ibn Əmrin çürüməmiş cəsədləri ilə qarşılaşdılar. Rəvayətə görə, Əmr ibn Cəmuh canını tapşırarkən əlini yarasının üstünə qoyubmuş; onu elə bu vəziyyətdəcə dəfn etmişdilər. Əmrin cəsədi aşkara
çıxanda, onun əlini yarasının üstündən götürmək istədilər, amma yara yerindən təzə qan açıldı. Şəhidin əlini yaranın üstünə qaytaranda qan kəsildi
(Malik ibn Ənəs. “Əl-Muvətta”, “Kitabül-Cihad”, hədis 1104; İbn Əsir. “Üsüdül-ğabə”, cild 3, səh. 233; İbn Kəsir. Əl-Bidayətü vən-nihayə, cild 5, səh. 436-438; Əliəkbər Mehdipur. “Əcsade- cavidan”, səh.