Əmr ibn Cəmuh cahiliyyə dövründə Yəsribin (Mədinənin) sayılıb-seçilən sakinlərindən idi. Bəni- Sələmə soyunun başçılarından sayılır, igid döyüşçü kimi tanınırdı, şəhərdə böyük nüfuz sahibi idi. O zamanlar hər bir ailənin öz bütü vardı. Bütü evin ən hörmətli yerində saxlayır, ona ibadət edir, gözəl ətirlər səpir, qarşısında qurban kəsirdilər. Əmrin pərəstiş etdiyi bütün adı Mənat idi. O, Mənatı bahalı taxtadan yondurmuşdu. Mühüm bir iş görməzdən əvvəl Mənata dualar edib, ondan yardım diləyirdi. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) hicrətdən bir il əvvəl Yəsribdə İslam dinini təbliğ etmək üçün öz səhabəsi Müsəb ibn Ümeyri bu şəhərə göndərdi. Müsəbin səyi ilə Yəsribin əksər əhalisi müsəlman oldu. Cəmi barmaqla sayıla biləcək qədər adam bütpərəstlik əqidəsində qalmışdı. Hətta Əmrin həyat yoldaşı Hind, üç oğlu Müavvəz, Müaz və Xəllad da müsəlman olmuşdular, amma bunu Əmrdən gizli saxlayırdılar. Hind və oğulları yaşı 60-ı keçmiş Əmri də şirk bataqlığından qurtarıb İslama dəvət etmək istəyirdilər, amma bunun üçün əlverişli imkan gözləməli idilər. Oğullarının müsəlmanlara qoşulacağından qorxan Əmr bir gün arvadına dedi: “Hind, bax, sənə tapşırıram, uşaqları Müsəblə görüşməyə qoyma. Yoxsa onun sözlərinə uyub təzə dinə keçərlər”. Hind uğurlu fürsətin çatdığını düşünüb dedi: “Oğlumuz Müaz Müsəblə görüşüb, ondan bəzi məsələlər eşidib. İstəsən, Müazı çağırıb soruş ki, eşitdikləri nədən ibarətdir?” Bu fikir Əmrin ağlına batdı, oğlunu çağırıb, Müsəb ibn Ümeyrdən nə eşitdiyini soruşdu. Müaz Qurani-kərimin Fatihə surəsini atasına oxudu. Əmr heyranlıqla ayələri dinlədi, sonra dedi: “Nə gözəl sözlərdir. Mühəmmədin bütün sözləri bu cürdürmü?” Müaz cavab verdi: “Bütün sözləri bir-birindən gözəldir. Sən də ona beyət edərsənmi? Bütün camaat ona beyət edib”. Əmr dedi: “Mən hər işi görməzdən əvvəl Mənatla məsləhət edirəm. Qoy Mənatdan soruşum, cavabı sənə deyərəm”. Əmr Mənatın qarşısında durub ona dualar oxudu, yeni dinə keçib-keçməmək barədə fikrini soruşdu. Amma taxta parçasından səs çıxmadı.