n zarafatlarını,mən bu zarafatlara güləndə isə sənin necə əsəbləşdiyini,səndən necə çəkinib qorxduğumu,bir qışqırtına ağlamaq dərəcəsinə çatdığımı,mən gedirəm deyəndə getmə deyib,etdiyin üsyanı,yanağımdan süzülən yaşı,mənə nifrətlə baxan baxışlarını,-ayağa qalxıb onun arxasında,əlimi qaldırsam ona toxunacaq qədər yaxın dayandım,
-mən mənim olanları geri istəyirəm Savalan,-dahada deyəcək sözüm var idi,lakin yenə səsim əsmişdi.Savalan arxaya dönməsə də başını yana əyib,gözücü mənə baxdı.
-mən qalmağını istəyəndə sən getdin,indi sən də heç nə istəmə.O, sözünü deyib getmiş,mən isə key kimi dayanıb durmuşdum.Bu nə idi,rədd edilmək?İstənilməmək ya daha sevmədiyini bildirmək?Qəlbim incinmişdi,bir tərəfdən də peşmançılıq hissinə yenik düşürdüm.Bir neçə gün yenə onun gözünə görünməməyə çalışdım,iş yerində ancaq Rəşidlə danışırdım,o hər dəfə mənim kefsiz olduğumu görəndə,
-səbrli ol,səndən çox o qorxu içərisindədir,yenidən başlamaq onun üçün asan deyil,-deyirdi.Bilirdim ki,Savalanla Rəşid tez-tez bizim haqda danışırdılar.Cəmilə Rəşiddən mənim nömrəmi alıb zəng vurmuşdu.O da Rəşid kimi geri çəkilməməyi məsləhət bilirdi.Günlər keçirdi,Savalanla ara-sıra bir neçə saniyəlik rastlaşmalarımız isə salam-sağoldan başqa heç bir danışıqsız yekunlaşırdı.Bu vəziyyət məni günü-gündən üzsə də səbrimi basırdım.Cəmiləylə Rəşid mənə çox dəstək olurdular,Rəşid Cəmiləylə məni tez-tez kinoya aparırdı,demək olar hər bazar günü vizyona girən yeni filimləri izləməyə gedirdik.Rəşid deyirdi Savalana bir neçə dəfə gəlməyi təklif etsə də o imtina etmişdi.Cəmiləyə qohumlarından elçi düşən olmuşdu,buna görə həm Rəşidin,həm də Cəmilənin bir neçə gün idi qanları qara idi.Rəşidin otağında bu haqda söhbət edərkən Savalan gəldi.O gələn kimi mən ayağa qalxıb,
-mən gedim işimin başına,-deyib çıxmaq istəyəndə Rəşid,
-otur yerinə,onsuzda kefim yoxdu,birdə siz məni əsəbləşdirməyin.Savalan heç nə anlamamış halda,
-nolub ki? ,-soruşdu.Mən keçib sakit bir tərəfdə əyləşdim.Rəşid ona Cəmiləyə başqa elçi