dushunduyumu hech ozumde bilmirdim…bu qefleti gorush nece qefleti bash vermishdise,ele spontanda bitmishdi…
Nermin mene yol boyu ayten haqqda danishsa da,men aytenin qarnini yada salib,goresen Afetde hamiledir?-dushunurdum…qiz ushagi isteyirdi…sene benzer qizim olsun deyirdi..indi qizi afete benzeyecekdi…qizimiz olsa adini Nur qoyacam deyerdi…bizim heyatimizin Nuru…sevgimizin Nuru…
Nermin susdugumu gorub,uzume diqqetle baxdi.yanagimdan suzulen damlalari gorub ,hech bir sual vermeden meni qucaqladi.kuchenin ortasinda qeyri-adi veziyyetde dayanmishdiq.lakin bu ne menim ne de nerminin vecine deyildi…
-ushaqlarimiza ad sechirdik..men daha o adlari hech zaman vere bilmeyecem-deyib burnumu chekdim. Nermin menden aralanib gozlerime baxdi
-bir gun biri mutleq gelecek…senin bu goz yashlarini oz emelleri ile sen inad etsen bele qururdacaq…heyatinin sen gozlemediyin anda bir parchasina chevrilecek…ondan qachmaq istesen de, seni buraxmayacaq…elinden tutub seni oz heyatina,sonra qelbine,daha sonra ailesine getirecek…vagzali altinda evinden cixarib ,gelini edecek…bax o zaman sen bu xatireleri yada salib, sebrine gore goylerden hediyye aldigina sevineceksen…
Kovrelmishdim…soylediklerinde baxishlarinda o qeder nevazish var idi ki,nerminin elinden tutub
-cox sag ol