SAPFIR
11.
Geceni nece yatmışdım bilmirem,seher telefonun sesine oyanmışdım.Divardakı saat günorta on ikini gösterirdi ve men bu saata kimi yatmışdım.Telefon ise özüne el qatmışdı,desteyi qaldırıb,cavab verdim.
-alo.
-hardasan sen?,-zeng vuran Reşid idi,o menim cavabımı gözlemeden,-tez işe gel,-dedi.
-axı bes Savalan,-o çoxdan zengi sonlandırmışdı.Kör-peşman durub hazırlaşıb işe geldim,bir şeye ehtimal edirdim ki,belke Reşid Savalan deyib,sonra meni çağırıb,eks halda Savalan burda qiyamet qoparacaqdı.Binaya daxıl olub,birbaş Reşidin otağına getdim.O senedlerin qarşısına töküb,aralarında loru dilde desek eşelenirdi,onun kabineti şüşe ile ehatelendiyinden bir neçe deqiqe onu izleyib,bu halına gülürdüm,hetta şeklini de çekib,Cemileye gönderdim,başlıq kimi ise “Deyesen o kağızlarda senin adın yazılıb,gör nece qucaqlayıb kağızları” yazmışdım.Reşid başın qaldırıb meni gören de ise
-hardasan neçe saatdır,dayanma orda gel mene kömek et,-dedi.İçeri girib ortalıqdakı kağızları toplayaraq,
-meni niye çağırmısan?,-soruşdum.
-yeni bir müqavile hazırlamalısan,birdeki men çağırmamalıyam e,özün iş vaxtı başlayan saatda burda olmalısan,-dedi.
-Savalan dedi ki,sene deyecek meni qovasan,-Reşid ağzını açıb nese demeye çalışanda ise Savalan içeri girdi,üzünün halını ise ne siz soruşun,ne de men deyim.
-senin burda ne işin var?,-yene Reşidin arxasında gizlenmekden başqa yol yox idi,-sizin mene qesdiniz var?Öldürmekdi fikriniz meni?,-Savalanın sesine indice bütün işçiler bura toplaşacaqdı,-axşam aparıb evine qoyuram,fikirleşirem ki,daha rahat nefes ala bilerem,seher gelib görürem ki,menden qabaq burdadı.Reşid bir-iki addım ireli gedib,
-nedi?Ne el qatmısan özüne?Men çağırmışam onu,o heleki menim işçimdi.Gözlerimi qorxudan yumdum,çünki bundan sonrasına baxmağa üreyim gelemyecekdi,Savalan qapını nece çırpıb çıxmışdısa,üreyim azca qalmışdı,yerinden qopsun.
-Reşid,neynedin sen?Tanımırsan onu?,-Reşid ellerini bir-birne sürtüb,
-her şey qaydasındadır,heç bir narahatçılığa esas

[1] 2 3 ... 8 >>