ə qalırdı.Bir gün Savalanın anası Lətifə xala ilə bacısı Lalə bizə gəldilər,onların gələcəyindən xəbərim yox idi,Savalan tez-tez elçilik,toy,nişan söhbətlərin etsə də anasıgilin gələcəyini deməmişdi.Qapını açıb qarşımda dayanan bu iki qadına baxırdım.Onları tanımırdım,heç şəkillərində göstərməmişdi Savalan mənə.
-salam qızım,mən Savalanın anasıyam,bu isə qızım Lalədir,olar keçək içəri.Bir anda əlim-ayağım əsməyə başlamışdı,qapıdan çəkilib,sakitcə,
-keçin,-deyə bildim.Onlar ayaqabılarını çıxarıb,qapının önündə qoyduğumuz ev donaşniklərini geyinib içəri keçdilər,evdə anamla mən idik,onlar anama da özlərini təqdim edəndən sonra anam onları qonaq otağına apardı.Mənə isə,
-get,çay dəmlə,-deyib onaların yanına getdi.Telefonu əlimə alıb Savalana “yaxşı” sözlər demək istəyirdim,ancaq əlim o qədər əsirdi ki,telefonu belə tuta bilmirdim.Biraz sonra Lalə mətbəxə keçdi,o əlimin əsdiyini görüb,
-sakit ol,biz özgəsi deyilik ki,ver mən kömək edim,-deyib,əlimdən hazırladıqlarımı alıb apardı.Biz qonaq otağına keçəndə anam ayağa qaldıb,mənə göz ağardaraq,
-əyləşin,mən özüm hazırlaram.Beləcə bir çay süfrəsini üç adamın köməyi ilə hazırlaya bilmişdik.Anamla Lətifə xala şirin-şirin söhbət edirdilər,arada Lalə də onların söhbətinə qoşulsa da mən ağzıma su alıb oturmuşdum, amma içimdə nə fırtınalar qopurdu .Lətifə xala söhbəti Savalanla mənə gətirəndə isə daha dözməyib,otaqdan çıxdım.Nəfəs ala bilmirdim,heç vaxt belə həyəcanlı olmamışdım,Lalə ardımca gəlib,
-sən məndən də utancaqmışsan,mənimdə qaynanam ilk dəfə məni görməyə gələndə belə əsirdim,mamadan utanma,sən əsas Savalandan qorx,bu yaşımda öz ərimdən çox qardaşımdan çəkinirəm,-Lalə danışdıqca mən gülümsəsəm də özümü ələ ala bilmirdim,Lalə mənə su içirib,-yaxşı sakitləş,sonra danışaq,mən burdayam,-o yanımda dayanıb,mətbəx pəncərəsindən çölə baxırdı.
-qəşəng eviniz var,balacadı,amma şirindi,-o bu kimi sözlər deyib,mənim həyəcanımı yatırmağa çalışırdı,bu onda alınırdı.Adi söhbətlər edə-edə sakitləşdiyimi hiss edirdim.
-gəl