SAPFIR
11.
Geceni necə yatmışdım bilmirəm,səhər telefonun səsinə oyanmışdım.Divardakı saat günorta on ikini göstərirdi və mən bu saata kimi yatmışdım.Telefon isə özünə əl qatmışdı,dəstəyi qaldırıb,cavab verdim.
-alo.
-hardasan sən?,-zəng vuran Rəşid idi,o mənim cavabımı gözləmədən,-tez işə gəl,-dedi.
-axı bəs Savalan,-o çoxdan zəngi sonlandırmışdı.Kör-peşman durub hazırlaşıb işə gəldim,bir şeyə ehtimal edirdim ki,bəlkə Rəşid Savalan deyib,sonra məni çağırıb,əks halda Savalan burda qiyamət qoparacaqdı.Binaya daxıl olub,birbaş Rəşidin otağına getdim.O sənədlərin qarşısına töküb,aralarında loru dildə desək eşələnirdi,onun kabineti şüşə ilə əhatələndiyindən bir neçə dəqiqə onu izləyib,bu halına gülürdüm,hətta şəklini də çəkib,Cəmiləyə göndərdim,başlıq kimi isə “Deyəsən o kağızlarda sənin adın yazılıb,gör necə qucaqlayıb kağızları” yazmışdım.Rəşid başın qaldırıb məni görən də isə
-hardasan neçə saatdır,dayanma orda gəl mənə kömək et,-dedi.İçəri girib ortalıqdakı kağızları toplayaraq,
-məni niyə çağırmısan?,-soruşdum.
-yeni bir müqavilə hazırlamalısan,birdəki mən çağırmamalıyam e,özün iş vaxtı başlayan saatda burda olmalısan,-dedi.
-Savalan dedi ki,sənə deyəcək məni qovasan,-Rəşid ağzını açıb nəsə deməyə çalışanda isə Savalan içəri girdi,üzünün halını isə nə siz soruşun,nə də mən deyim.
-sənin burda nə işin var?,-yenə Rəşidin arxasında gizlənməkdən başqa yol yox idi,-sizin mənə qəsdiniz var?Öldürməkdi fikriniz məni?,-Savalanın səsinə indicə bütün işçilər bura toplaşacaqdı,-axşam aparıb evinə qoyuram,fikirləşirəm ki,daha rahat nəfəs ala bilərəm,səhər gəlib görürəm ki,məndən qabaq burdadı.Rəşid bir-iki addım irəli gedib,
-nədi?Nə əl qatmısan özünə?Mən çağırmışam onu,o hələki mənim işçimdi.Gözlərimi qorxudan yumdum,çünki bundan sonrasına baxmağa ürəyim gələmyəcəkdi,Savalan qapını necə çırpıb çıxmışdısa,ürəyim azca qalmışdı,yerindən qopsun.
-Rəşid,neynədin sən?Tanımırsan onu?,-Rəşid əllərini bir-birnə sürtüb,
-hər şey qaydasındadır,heç bir narahatçılığa əsas