Leylidən soruşdular:
- Məcnun səni çox sevdi, ya sən Məcnunu?
Leyli : Əlbəttə ki, mən Məcnunu çox sevdim! - deyir.
Eşidən hər kəs çox təəccüblənir: "Necə olar? O sənin eşqindən
çöllərdə gəzdi, ağlına itirdi"
Leyli cavab verir:
- O, sevgisini hər zaman dilə gətirdi, hər kəsə danışdı, ürəyini
boşaltdı. Mən isə heç kəsə deyə bilmədim, ürəyimdə sirr kimi
saxladım. İndi siz deyin, kim daha çox sevdi?
Bu suala görün Hz. Mövlana necə cavab verdi:
Sirr kimi sevsən əgər muradın gerçəkləşər. Toxum da
torpaqda gizlənərək göyərər.
Eşqdə danışmaq,eşqdən bəhs etmək yoxdur. Eşqi yaşamaq
vardır. Eşqdə inləmək, gözyaşı tökmək vardır. Bu gözyaşları
sənə kafidir.
Eşq susmaqdır ey sevgili!
Onun gözəlliyi, yaxşılığını təsvir etməyə gücün yetmədiyi an
SUSMAQdır.
Bax məndə SUSMUŞAM illərdi ey Sevgili, bil !!!

Ölüm,Ölüm deyə qorxudurlar insanı...
Qorxmuram ölməkdən,qorxduğum qədər çarəsizlikdən...
Çarəsiz qalmaq...İndi olduğu kimi əllərin bağlı,qolların bağlı,ayaqların get deyər gedə bilməzsən...
"Qaç,sarıl boynuna,sıx,dolan qoynuna,qucaqla,heç ayrılma,nəfəsin tükənənə qədər...tut əllərindən,qandalla biləklərinizi,qopara bilməsin kimsə"-deyər ürəyim...
Deyərdə edə bilməzsən ama...
Eyni indi olduğu kimi...
Qorxum çaresizlikdən...

kirpiyin belə, yanağıma düşərdi.
nə zaman bu qədər uzaqlaşdıq ?


Hər əlvidanın altında üçüncü bir şəxs yatar...


Bəxtim məndən kusubdur. Elə mən də kusmuşəm. Bu Dunyanin göyündən də, Yerindən də kusmuşəm. Anam, sən də, gen dayan. Get, dərdimə gendə yan. Basimi tumarlayan, əlindən də kusmuşəm. Batmışam min gunaha. İşim qalib Allaha. Olərdim amma daha ölümdən de küsmüşəm...



əgər biri üçün dəyərlisənsə,nə olur olsun sənə ayıracaq vaxt tapır

Ya tut əlimnən Buraxma...!
Ya Çıx Get Həyatımnan Uzatma!

İnsan olmaqdan çəkinməyin.


Məndən uzaqlaşmağa çalışma..
başqasına elə ömürlük yaxinlaşaram ki, buna döze bilməzsən....


Nədənsə xoşbəxt olmağa layiq olan insanlar,xoşbəxt deyil...




Səni sevirəm.
-