çalışırdı.Birdən o məni qucağına alıb otaqların birinə apardı.Nə baş verdiyini anlamırdım,mən ilk gecə haqda bir çoxlarından müxtəlif fikirləş eşitmişdim,əksəriyyəti isə bunun çətinliyinə aid idi,lakin o gecə Savalan məni elə əzizləmiş,bədənimin hər qıvrımını elə sığallayıb,sevmişdi ki,mən heç bir ağrı hiss etməmişdim,beynimdə yalnız bir fikir dolanırdı,mən onun oldum.Sabah yuxudan duranda,Savalan yanımda yox idi,geyinib yatağın örtüyünü dəyişəndən sonra vanna otağına getdim.Çıxıb otağa qayıdanda yenə Savalanı görməmişdim,aşağı düşəndə mətbəxdən səslər gəlirdi,təxmin etmişdim ki,odur.Qapının ağzında dayanıb,
-sabahın xeyir,-dedim.Savalan səsimi eşidib arxaya döndü,
-sabahın xeyir,-bir-iki addım yaxınıma gəlib,-deyəsən sən çox yatırsan,bu yuxudan biraz kəsməli olacaqsan,mən hər səhər xanımımı mənə səhər yeməyi hazırlayan görmək istəyirəm.Ailəli olmağın öz qaydaları var idi,bir haldakı Savalanın xanımı idim bu qaydalar qanun olurdu.O əlimdən tutub,məni əyləşdirdi,-indi isə yeməyini ye,məni bağışla ki,dayana bilməyib yedim,çox acmışdım,lap Rəşid kimi acmışdım,-o son sözlərini xüsusi pafosla dedi,bu gülüş doğururdu.Yeməyimi yeyəndən sonra mətbəxi qaydaya salıb,yuxarı üçüncü mərtəbəyə qalxmışdıq,Savalan əvvəlcədən bəzi filmlər seçib ayırmışdı ki,birlikdə izləyək.Lətifə xalagil iki gün sonra evə gəlmişdilər,anamın məsləhəti ilə mən Savalanın valideynlərinə Savalan kimi papa,mama deyirdim.Lətifə xala qaynana obrazına yaraşmırdı,çünki o bu günə kimi eşitdiyim qaynanalardan çox fərqlənirdi,mənə hər işimdə kömək edər,bacarmadığım halda deyinməz,əksinə səbrlə məni öyrədərdi.Bəzən Savalan evə əsəbi gələndə mən onun üstünə getməyim deyə Lətifə xala məni bir kənara çəkib,sakir,səbrli olmağımı,deyərdi.Çünki Savalan sevməzdi qadının onun işlərinə qarışmağını mən isə özümü unudub bir-iki dəfə ona lazım olandan çox sual vermişdim.O isə buna əsəbiləşirdi.Günlər keçirdi,Savalan hər gecə mənimlə olmaq istədiyini dilə gətirməsə də hər gecə məni qucaqlayıb yatardı.Xüsusi gecələrdə