baxırdı.Əlimi onun əlinin üzərinə qoyub,
-burda ikimizdən bir parça var,o hər gün biraz böyüyüb,bir gün ora sığmayacaq və yanımıza gələcək,-dedim.Savalan daha da yaxınıma gəlib,məni qucaqladı,
-gülüm,mənə ən dəyərli hədiyyəni verdin,-dedi.Hamiləliyim normal,keçirdi,həm Savalan olsun,həm də Atabəy əmi ilə Lətifə xala mənim hər istəyimi yerinə yetirirdilər.Saatlar irəliləyir,günlər keçirdi,hamiləliyimin altıncı ayında idim.Bir gün Rəşid zəng vurub Cəmilənin doğuş sancılarının başladığını dedi,onlar bir həftə əvvəldən xəstəxana da qalırdılar.Mən tez Savalana zəng vurub,gəlib məni aparmasını istədim.O tez gələcəyini dedi,mən onu gözləyirdim,artıq bir saat keçmişdi,ona iki dəfə zəng vurub harda qaldığını soruşmuşdum,Savalan tıxacda ləngiyirdi.Mən isə xəstəxanaya getmək üçün tələsiyirdim.Lətifə xala evdə deyildi,Laləgilə getmişdi,Atabəy əmi isə qonaqlığa getmişdi,o,qonaqlıqlarda bəzən içki də içdiyi üçün çox zaman belə yerlərə maşınla getməzdi.Bu gündə adəti üzrə maşınla getməmişdi.Açarları götürüb,özüm rol arxasına keçdim.Həmin gün şəhərdə tıxac çox idi,kəsə yollarla gəlib xəstəxanaya çatırdım.Tərslikdən yolun ortasında benzinim bitmişdi,bilmirəm necə oldusa arxamdakı maşın mənim maşınıma dəydi.Mən önə əyiləndə başım rola dəydi,bu anda əlimi qarnıma aparıb,bərk sıxmışdım,özümə heç nə olmasa da qarnımda ağrılar var idi.Telefon dayanmadan zəng çalırdı,bir tərəfdən də arxadakı maşının sürücüsü bizim maşının ön şüşəsinə döyəcləyirdi.Telefona cavab verib,
-Savalan,tez gəl,-ona hazırkı adresimi verib,maşından düşdüm.Sürücü mənim halımı görüb,
-ay bacı,bu halınla nə məcburdu,maşın idarə edirsən?,-təəccüblə soruşdu.Savalan yarımsaat sonra yanımızda idi,o hər şeyi qaydasına salmağa çalışırdı,arxadakı maşının sahibi halıma hörmət edib yol polisini çağırmamışdı.Savalan isə üzümə elə qanlı-qanlı baxırdı ki,təxmin edirdim ki,bunun acısını çox pis çıxacaq məndən.Biz xəstəxanaya çatanda uşaq artıq dünyaya gəlmişdi.Həmik məni müayinə edib,-hər şeyin qaydasında olduğunu deyəndən