k olduğunu anlamışdım.Oğlumuzun adını Atabəy əmi Savalanın babasının adını qoymuşdu,Cəmil.Cəmil çox ağlağan uşaq idi,nənəsi ilə babası da onu yamanca qucağa öyrəşdirmişdilər.Demək olar ki,uşaq ancaq acanda mənim qucağıma verilirdi.Cəmillə həyatımız dəyişmişdi,ondan əvvəl evin səssizliyinə necə dözürmüşük bilmirəm.Doğru deyiblər,olmayanda insan darıxmır.Günlər keçir,Cəmil böyüyürdü.Yeni il gəlirdi,Cəmil üç aylıq idi.Bir sabah gözlərimizi bəd xəbərlə açmışdıq.Qaynatam rəhmətə getmişdi.Dünən gecə Lətifə xalaya,
-elə bil ürəyim sancdı,-deyərkən əslində infakt keçirdiyindən xəbərsiz idi qaynatam.Evimiz yasa qərq olmuşdu,Savalan atasına çox bağlı idi.Atasının yoxluğu onu Cəmilə birazda yaxınlaşdırmışdı.Cəmil heç düzəməlli iməkləyə də bilmirdi,lakin Savalan onu dizləri üstünə oturdub saatlarla onunla söhbət edərdi.Uşaqda bir növ adətkar olmuşdu buna,hər gün eyni saatda iməkləyib Savalananın ayağından yapışırdı ki,onunla söhbət etsin.Lətifə xala danışırdı ki,Atabəy əmi də Savalanı belə yetişdirirmiş.Deyəsən Cəmil də məndən çox Savalana bağlanmışdı.Yay gəlmişdi,bu il ad günlərimizi qeyd etməyəcəkdik.Keçən yay hamilə oluğumçün,bu yay isə Cəmil balaca olduğu üçün ,həm də Savalan onsuz qala bilmirdi deyə istirahətə gedə bilməmişdik.Aylar tez-tez irələliləyirdi.Oktyabr ayında Cəmilin bir yaşı tamam olurdu.Ayabəy əmi keçən il Cəmil anadan olanda əhd etmişdi ki,ona təmtəraqlı ad günü edəcək,lakin qismət olmamışdı.Bu il isə bizim qolumuz qaxmırdı ki,hazırlıq görək.Lətifə xala bunu görüb bir gün bizi çağırıb,-Cəmilin ad gününü təmtəraqlı qeyd edəcəyik,bu papanızın istəyi idi,onu yerinə yetirmək,borcunuzdur,-dedi.Savalan Cəmilə restoranların birində geniş formada ad günü keçirdi,video çəkilişlərində isə Atabəy əminin də şəkillərindən istifadə etmişdik.Həyatımız öz axarı ilə davam edirdi.Bir sabah yuxudan halsız oyanmışdım,son günlərdə özümü tez-tez belə hiss