e qatar ve lazim olmadiqca daniwmazdi. Nenem yalniz meni danlamaq lazim olanda mene diqqet yetirerdi. Atam gulumsedi.
At: Anan gul magazasinda satici iwleyirdi. Men ise tesadufen gul almaq uchun ora getmiwdim.
Il: Anam gul satirdi? Bes sen kime gul alirdin? Sonra?
At: Anani gorduyum anda kime gul aldigimi unutdum. Chox gozel idi. Pulu odeyib, gulleri yeniden anana uzatdim. Mene aglimi itirmiw kimi baxirdi. Sonra meni danlamaga bawladi. Men ise tekid edirdim ki, gulleri qebul etsin. Hemin gunden sonra duz 1 il her gun o magazaya elimde bir deste gul ile gedirdim. Nehayet anan teslim oldu ve mene ere geldi. – Men gulurdum.
Il: Ata, axi nece olub ki, kime gul aldigini unutmusan? Sen “Don Juan” sanmiw ki?
Yol boyunca atamla daniwib gulurduk. Nehayet chatdiq. Keder yeniden meni burudu. Gulleri qebir ustune qoyub, onun wekline baxirdim. Chox qeribe hissler kechirirdim. Sanki, anam heqiqeten yanimda idi. Sanki, ne desem meni duyacaq. Men susurdum. Atam da susurdu. O menim arxamda dayanmiwdi ve bu an men ozumu tam qorunmuw hiss edirdim. Bir anda sanki mene guc geldi, her weyi daniwmaq isteyi. O meni anlayacaq. O mene destek olacaq.
Il: Ana, men hamileyem. Chox qorxuram. – goz yawlarim guclu sel kimi axirdi. Mene cavab sukut oldu. Atamin uzaqlawdigini hiss etdim. Onun addimlarini ewidirdim. Arxaya chonende atamin chixiwa dogru getdiyini gordum. Hech ne hiss etmeden anamin qebri uste uzandim. Aglayirdim. Ozum oz derdime aglayirdim. O meni terk etdi. Atdi. Burda qoydu – bununla da bildirdi ki, sen menim uchun olmusen artiq.
Il: Ana, senin yanina gelmiwem, artiq burda qalacam.
Bolum