olsa bir ümid var idi ki,mən yanılıram.Savalan məni qucaqlayıb,
-qoymaram sənə bir şey olsun,-o daha heç nə deyə bilmədi.Biz ikimizdə ağlayırdıq,biraz sonra Savalan məni Əbluc dayının otağına apardı.Əbluc dayı özü də bu söhbətin çətin olacağını hiss etmişdi,otaqdan gələn siqaret iyi bunu bildirirdi.
-qızım əvvəla onu deyim ki,səndə aşikar etdiyimiz xəstəlik elə bir xəstəlikdir ki,belə xəstələr adətən bizə müraciət edəndə gecikmiş olurlar,şükür ki,vaxtında müraciət etmisiz.
-Əbluc dayı,açıq danışın,mənim xəstəliyim nədir?
-miyelom,başqa adla,sümük xərcəngi,-gözlərim qeyri-ixtiyarı Savalana yönəldi,o mənə elə cərasizcə baxırdı ki,həkimə dönüb,
-amma sağalma şansım var da hə?,-soruşdum.Bu sualı özüm üçün yox,Savalan üçün soruşurdum,indi ümid məndən çox ona lazım idi.
-bu uzun və səbr tələb edən bir prosesdir,amma..amma şansın var.Savalan yanımda əyləşib,əlimdən tutdu,
-Əbluc əmi deyin nə etməliyik,biz hər şeyə hazırıq.Əbluc dayı analizlərə birdə nəzər salıb,
-ilk olaraq,kimyaterapiya,lazım olsa şüalanma edəcəyik.O nəzərlərini mənə tuşlayıb,-qızım,bu mərhələdə səndən dözüm,Savalan səndə isə səbr tələb olunur,Firuzan çox ağır dərmanlar qəbul edəcək,bütün günü yuxulu olacaq,qusma,başgicəllənmə,özündən getmə,bəzən hətta qanaxmaları da olacaq,bunlara alışmaq çətindir,ancaq hər şeyə hazırlıqlı olmalısız.İkinci mərhələdə isə sümük iliyi köçürəcəyik,-Əbluc dayı mənə baxıb,-bacın qardaşın var,qızım?,-soruşdu.
-hə,bir bacım bir də qardaşım var.
-lap yaxşı,onlar sənə donor ola bilərlər,ancaq bunu onlardan götürəcəyimiz analizlər təsdiqləyəcək.Xəstəxanadan çıxanda ovcumuzda ümidlərimizdən başqa heç nə yox idi.Evə gələndə yenə otağıma qalxdım,iki gün sonra müalicəyə başlayacaqdım,Əbluc dayı bu iki günü bizə vaxt vermişdi ki,hamıya bu xəbəri çatdıraq,birdə ailəmlə oğlum və Savalanla normal həyatımın son iki gününü doya-doya yaşayım.Savalan Lətifə xalaya hər şeyi danışmışdı,axşam yemək süfrəsində heç kim ağzın açıb bir kəlmə demirdi.Təkcə Cəmilin arada çıxardığı