Mələyin doğuşunu gözləməli olacaqdıq,ancaq heç bilmirdim o vaxta kimi yaşaya biləcəmdim.Müalicəyə adını cətinliklə tələffüz etdiyim,mənə yuxu gətirən dərmanlarla başlamışdım,bəzən dərmanları atmaqdan imtina edirdim,onda Savalan bir dillə məni yola gətirib atdırırdı.Savalan siqaret çəkməyə başlamışdı,bəzən o siqareti ard-arda çəkirdi,onun bu halı məni üzsə də,çəkdiyi əzabları görsəmdə əlimdən heç nə gəlmirdi.Gün keçdikcə mən daha çox halsızlaşırdım.Artıq iki həftə idi kimyaterapiyaya başlamışdım.Anam,Lətifə xala,Cəmilə hətta atam belə növbə ilə yanımda qalırdılar,Savalan isə bir an olsun yanımdan uzaqlaşmırdı.Cəmili Lalə saxlayırdı.Ağır dərmanlar qəbul etdiyimdən Cəmili duğru-düzgün qucağıma alada bilmirdim.Bu günləri demək olar yuxuda keçirirdim,halsızlığım,tükənən enerjim,başağrılarım,özümdən getmələrim,bütün bunlara Savalan güclü dayansa da hər keçən gün mənimlə bərabər onun da tükəndiyini hiss edirdim,lakin o bunu biruzə vermir,siqareti bir-birinin ardına düzürdü.Son günlər saçlarım tökülməyə başlamışdı,elə kirpiklərimin və qaşlarımın da seyrəldiyini hiss edirdim.Əbluc dayı bütün bunların olacağını mənə qabaqcadan xəbər versə də bunları yaşamaq çətin idi.Saçlarımı kəsdirməli olacaqdım,həyatımın ən dəhşətli səhnəsi idi o an,buruq saçlarımı yerdə görəndə gözlərimdən yaşlar ard-arda yanağıma süzülürdü.Savalan işdən sonra evə gələndə otağın qapısını bağlayıb onu içəri buraxmırdım,
-aç qapını,belə eləmə,məni üzürsən,-onun səsi əsəbi olsada çalışırdı,özünü nərazətdə saxlasın,mən isə istəmirdim o məni bu halımla görsün,onsuzda son zamanlar ancaq dərman iyi verirdim,bəzən özümdən iyrəndiyim anlar belə olurdu.Savalan bir iki-dəfə qapıya təpik vurandan sonra,başımı yaylıqla bağlayıb,qapını açdım.Savalan məni qucaqlayıb,
-sən mənə hər halınla xoşsan,necə başqa cür fikirləşə bilirsən?Mən səni sevirəm,necə varsansa elə sevirəm,-onun sözləri azda olsa məni təsəlli etmişdi.Aylar keçirdi,üç ay idi,müalicəyə başlamışdıq,bu zaman ərzində Fərhad donorluq üçün analiz versə də