çıxmırdı,qaytarmaqdan halsız düşmüşdüm,yatağa yıxılıb qaldım.Hər şey tor kimi görünürdü gözümə.Nə vaxt yuxulamışdım,bilmirəm,oyananda gecə saat dörd idi,Savalan yanımda deyildi,ayağa qalxıb,çətinliklə işığı yandırdım.O mənim buladığım hər tərəfi təmizləmiş,yatağın örtüyünü dəyişmişdi.Onu belə incitmək isə mən öldürürdü..Pilləkanlardan tuta-tuta aşağı düşdüm,Savalan divanda oturub,siqaret çəkirdi.Mənim ayaq səslərimi eşidib,əlindəki siqateri kül qabına qoydu və tez qaçıb qolumdan tutdu.İkimizdə divanda oturub susurduq.
-mən sabahdan xəstəxanaya yatacam.Savalan sözlərimdən diksinib,qaşlarını düydü,
-olmaz elə şey,sənə özüm baxacam.
-mən istəmirəm,məni o cür görəsən,-yenə ağlamağım gəlirdi,ancaq buna belə taqətim yox idi artıq.
-dedim ki olmaz,-o üzünü mənə çevirib,-mən səndən ayrı qala bilmərəm,hər şey mənə səninlə xoşdu,-dedi.
-bəlkədə şablon səslənəcək,amma görəsən hansı yaxşı əməlimin mükafatısan?,-o əlini üzümə toxundurub,
-bəs sən?Sən hansı əməlimin mükafatısan,-dedi,onun gözlərində kədər var idi,amma sevgini də görürdüm,məni hələdə yaşadan sevgini.Bir ay keçmişdi,Mələyin oğlu dunyaya gəlmişdi,bir həftə sonra isə onun analizlərinin cavablarını öyrənəcəkdik.Mən gün keçdikcə gücdən düşür,tükənirdim,mən hər gün biraz daha ölümə yaxınlaşırdım.Mələyin analiz nəticələri də mənfi çıxmışdı.Vəssalam,bu da son.Mənim son ümidim də əlimdən qum dənələri kimi getmişdi.Ən dəhşətlisi isə Savalana yaşatdığım bu iztirablar idi.Hər gün gözlərimi bu gün ölərəm ümidi ilə açırdım.Ona verdiyim bu əzablar od olub məni yandırırdı.Savalan isə əlindən gələn hər şeyi edirdi ki,donor tapsın.Atam tərəfdən bütün qohumlarımız analizdən keçsələr də heç birindən müsbət cavab çıxmamışdı.Daha dözə bilmirdim,bədənim hər gün biraz daha cürüyürdü.Bir axşam ikinci mərtəbədəki eyvana çıxıb,bütün əzablarıma son vermək istədim.Lakin Savalan məni belimdən qucaqlayıb,gözləri yaşlı halda,
-yenə məni düşünmədin,-dedi.Onun gözlərində təəssüf hiss olunurdu.Mən bunu ona görə edirdim,o isə