Sapfir

13.
Savalanı işə yola salandan sonra evdən çıxıb aptekə gəldim,bir test alıb,həyəcanla evə döndüm,nədənsə əmin idim ki,ikinci dəfə ana olacam.Lakin test neqativ çıxmışdı,bəlkə son günlərdə çox yorulmuşam,yuxusuzluğum ondandır düşünürdüm.Lakin gün keçdikcə mənim halım pisləşirdi,mənə elə gəlirdi ki,elə bil məni indicə döyüblər,sümüklərim ağrıyırdı.Bir sabah isə Savalan işə getməyib,
-bu gün həkimə gedəcəyik,-dedi.Ona etiraz edəcək gücdə deyildim.Atabəy əminin dostu Əbluc dayı adlı-sanlı həkim idi.Savalanla onun yanına getmişdik.O məndən şikayətlərimi soruşub,bəzi analizlər verməli olduğumu dedi,bunlara qan,idrar da daxil idi,bir də o sümük rentgenini çəkdirməyimizi də tapşırmışdı.Xəstəxanadan evə qayıdanda Savalanın əlini bərk tutmuşdum,analizlərin cavabı çıxana kimi qorxu canımdan getməyəcəkdi.Əbluc dayı bizə cavablar üçün üç gün sonra gəlməyi demişdi.Evə çatan kimi otağıma qalxıb uzandım.Savalan nə vaxt Cəmili də gətirib yanımda uzanmışdı bilmirəm,gözlərimi açanda o,bizi qucaqlayıb,bir mənə bir də Cəmilə baxırdı.Bilmirəm niyə o an gözlərim dolmuşdu,bu Savalana da təsir etmiş olmalı idi ki,onun da gözlərinin yaşardığını gördüm.
-məni sənsiz qoyma,-onun yanağındakı yaşı silib,
-heç qoyaram?,-deyə bildim sadəcə.Araya sakitçilik çökdü,-Savalan,mən ağır xəstəyəm görəsən?,-səsim əsmişdi,deyəsən o buna ehtimal vermirdi,bir anda rəngi dəyişdi,yenə istəmədən onu incitmişdim,-lap ən ağır xəstəliyə tutulsam belə,sənin sevgin mənə yaşama gücü verəcək,bilirəm,-onun əlini dodağıma yaxınlaşdırıb öpdüm.Üç günü tikan üstündə keçirmişdik,anamgilə hələki bir söz deməmişdik,Lətifə xala isə əvvəl məni çox istəyirdisə indi öz balası kimi əzizləyir,ürək-dirək verirdi.Bu gün analızlərin cavabların götürməyə gedirdik.Savalan gəldiyimizi Əbluc dayıya xəbər verəndə o Savalanla mənsiz danışmaq istədiyini demişdi.Artıq bundan başa düşmüşdüm ki,xəstəliyim ciddidir,Savalan otaqdan çıxanda gözləri dolmuşdu.
-nə dedi?Xəstəliyim ağırdır hə?-qorxa-qorxa soruşsam da içimdə kiçik də