sen de etdiyiniz herekete gore mesuliyyet dawimalisiniz. – Men atama yaxinlawdim, dizlerim uste chokdum, onun ayaqlarini qucaqladim.
Il: Ata, yalvariram mene bunu yawatma. Yalvariram. Onu mecbur etme. Buna doze bilmerem. Seni anamin eziz xatiresine and verirem. Yalvariram…
At: Otagina get, Illan. Men her weyi duwunmeliyem. – Atam yorgun, xiriltili sesle cavab verdi. Bir teher ayaga qalxib kabinetden chixdim, amma chox gede bilmedim. Dehlizde divara soykenib yere chokdum. Kabinetden nerilti ewidilirdi – atam yarali aslan kimi qiwqirirdi. Daginti sesleri, ichin-ichin aglamaq… Men de onunla birlikde aglayirdim. Ozume nifret edirdim. Axi niye ona bu qeder aci chekdirirem? Onun umidlerini dogrulda bilmedim. Yari yolda qoydum. Haminin umidlerini puch etdim. Tekce oz qelbimi yox, atamin ureyini de param-parcha etdim. Huwumu itirmeden once duwune bildiyim son wey bu idi…
Anya xalanin sesini ewidirdim, ses sanki derin tunelden gelirdi. Mene ne dediyini anlamirdim. Yanaqlarimi xefif doyeclediler. Ozume geldim. Qonaq otaginda divanin ustunde idim. Anya xala bawimin ustunde dayanib aglayirdi. Atam ise arxasini mene teref chevirib dayanmiwdi. Anya xala mene su uzatdi.
An: Qalx Illan, seni otagina aparim. – Ona soykenerek ayaga qalxdim. Bawim firlanir, dizlerim esirdi. Otaqdan chixarken nenemi gordum. Qezeble mene teref geldi ve uzume sert bir wille vurdu. Willenin sesi qulaqlarimda ve otaqda eks-seda verdi. Atam celd bize teref dondu. Anya xala dehwetden eliyle agzini yumdu.
Ne: Qe…!!! –
At: Ana!!! Lazim deyil!!! – atam qezeble dedi.
Ne: Ne lazim deyil, Rasim? Ne? Senin qizin neslimizin adini batirdi. Sensen gunahkar! Sen onu chox bawibow buraxdin. Men seni xeberdar etmiwdim. Demiwdim ki, bu iwin axiri hech de yaxwi olmayacaq. Amma sen mene qulaq asmadin. Ona baxanda anasini gorurdun. Indi yaxwi bax, gor elediklerinin evezini sene nece qaytarir? Bu iwin ichinden nece chixacaqsan?
Nenem mene baxdi – bele baxiwla insan iyrendiyi hewerata baxir, yeqin.
Ne: Bizim
cox pis oldum:(((
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç