İlk Sehv

Bolum 11 – “Ogluwlarim”
Heyat nece de qeribedir, ele deyilmi? Bu gun iyunun 5i - menim ad gunumdur. Indi yawadiqlarimi bir il evvel hech tesevvur bele ede bilmezdim. Men tenhayam. Yad olke. Yad weher. Ezizlerimden hech kim yanimda deyil. Unsiyyet qurdugum yegane insan mene her gun erzaq getiren, yemek biwiren ve yir-yigiw iwlerine baxan qadindir. Moskvadan ayrildigim vaxtdan 1 ay otub. “Niwan” merasiminden sonra Ruslanla men nigah uchun imzalarimizi atdiq ve here oz yoluna davam etdi. Beli, belece cemiyyet qarwisinda ozume hormeti satin ala bildim. Indi meni taniyan her kes emin idi ki, men ere gedib Bakida xowbext aile heyati sururem. Eslinde ise men bahali mebel ve en son texnika ile techiz edilmiw beton “qutu” icherisinde tenhaliqdan eriyirem. Beynimde dolawan fikirler ve xatireler meni deli edir. Atam her gun zeng vurub ehvalimla maraqlanirdi. “Yaxwiyam” – cavabim hemiwe eyni olurdu. Ezab chekmek xowuma gelir, belece hele de yawadigimi hiss ede bilirem. Baw verenleri xatirladiqca ureyim sanki kiminse elleri arasinda ezilirdi, belece onun var oldugunu duya bilirem.
Qapi doyuldu. Goresen kimdi? Xidmetchi qadin oz acharlarindan istifade edir hemiwe. Qapini achib qarwimda atami, nenemi, Anya xalani ve Natini gordum. Sozle ifade olunmayacaq xowbextlik hissi meni bawdan ayaga sardi. Sevincimden aglayirdim. Anya xala ve Nati de meni qucaqlayib aglayirdilar. Nenem mene uzaqdan baxdi ve
Ne: Nece ariqlayibsan, nenen olsun. – deyib celd metbexe kechdi. Menim ezizlerim! Mene en eziz insanlar! Ichimi dolduran bu istilik neye desen deyer. Divanda oturub atami berk-berk qucaqlamiwdim. Onunla fexr edirdim, ne yaxwi ki, o, mehz menim atamdir.
At: Sene iw teklifim var. Burada kichik bir gul magazasi almaq fikrindeyem. Sen onu idare etmelisen. Chetin bir wey yoxdu. Sen sifariw vereceksen, her weyi chatdiracaqlar. Ozune satici tap. Mewgul olmali bir iwin olar, Illan. Bilirem ki, evden chole chixmirsan. Bele olmaz. – Yene gozlerim doldu. Mene ele gelir ki, goz

[1] 2 3 ... 5 >>