etmiwem ki? He! Men ne sevinc, ne fereh hissi kechirmirem. Men hele ana olmaga hazir deyilem… Menim evezime Ellina sevinirdi. Men ona her weyi daniwanda, o menzilde deli kimi qacharaq qiwqirirdi.
El: Senin ekizlerin olacaq!!! Uraaaa!!! Bu bilirsen ne demekdi? Axmaq, bu her bir qizin arzusudu. Bir defeye 2 uwaq dogmaq!!!
Noyabrda men ogullarimi dunyaya getirdim – Kenan ve Ferman – ve butun heyatim deyiwdi. Artiq yawamagimin boyuk bir – yox iki – menasi var idi. Nenem uwaqlara baxmaga komek uchun yanima kochdu ve duz bir il menimle yawadi. Ellina hemiwe yanimda idi. Ayda 2-3 defe atamla Nati de gelirdiler. “Ogluwlarima” baxarken dunyanin en xowbext qadini oldugumu anlayirdim. Tez-tez Allaha wukr edirdim. Ananin ovladlarina duydugu mehebbet insanin yawaya bileceyi en gozel ve saf hissdir. Analiq mukemmel bir duygudur, o, insani kokunden deyiwir. Men heyatimda baw veren her weye gore minnetdar idim, menim taleyim bundan gozel ola bilmezdi. Axi indi menim 2 balaca mocuzem var. Men onlar uchun yawayiram. Men onlar uchun yawadigim her acidan tekrar-tekrar kechmeye raziyam.
Hami Kenan ve Ferman uchun olurdu. Menim balaca qehremanlarimin artiq 2 yawlari var idi. Onlara baxarken Arifin “mini kopyasini” gormek mumkun idi. Taleyin oyununa bax. Hech bir DNT analizine ehtiyac yox idi. Kenan ve Fermana birce baxiw kifayet edirdi ki, atalarinin kim oldugunu deqiq deye bilesen. Eyni gozler, burun, dodaq – hele bapbalaca olmalarina baxmayaraq “onun” eynisi idiler. Bezen Kenanin narazi baxiwlari menim canima uwutme salirdi. Kenana nedese imtina ederken o ele baxirdi ki, beynimdeki butun fikirler alt-ust olurdu – bu baxiwlar atasinin sahib oldugu hemin oldurucu baxiwlarin eynisi idi… Arifden hech bir xeberim yox idi. Bilmirdim necedi? Leyla ile evlenibmi? Belke de artiq uwaqlari var. Onun haqqinda duwunerken, hele de ichimde kut bir aci hiss edirdim. Bizimkilerden onun baresinde soruwa bilmezdim. Ne deyecekdim? Ata, Arif necedi? Mene bir az ondan daniw??? Yox! Men susurdum, amma

<< 1 2 [3] 4 5 >>