oğlum,-deyərək qaçmağı bir oldu.Özümü səbətdən yan keçmiş bosketbol topu kimi hiss etmişdim.Biz xəstəxanaya çatanda bir il yarım əvvəl bura necə həyəcanla gəldiyimi xatırlayıb gözlərimə dəm verirdim.Əbluc dayı müayinələrdən sonra,
-əla,orqanizm iliyi qəbul edib,-mən sevinclə,
-Əbluc dayı,indi tamaməm sağaldım hə?,-soruşdum,əslində bu belə idi,lakin mən əmin olmaq üçün Əbluc dayını hər görəndə bu sualı ona verəcəkdim.
-hə qızım.
Aylar əvəzlənmiş,bir il olmuşdu.Bu aylar ərzində Alekseyi xanımı Zərnişan ilə birlikdə üç dəfə müxtəlif bayramlarda evimizdə qonaq etmişdik.Aleksey anasının qarşı çıxmasına baxmayaraq,azərbaycanlı qızı ilə ailə qurmuşdu.Onun atamlada münasibətləri yaxşılığa doğru irəliləyirdi,anam da atama artıq əvvəl ki kimi acıqlı deyildi,başa düşürdü ki,bu ondan əvvəl olmuş bir şeydir,atamın tək günahı bunu bizdən gizləməsi,buna səbəb isə Alekseyin onu rədd etməsi idi.Oğlumun üç yaşı vardı,Savalanla belə qərara gəlmişdik ki,yeni ilə kimi oğlumuzu müsəlman edək.Cəmilin kirvəsi Rəşid olacaqdı.Bir axşam Rəşidgil bizdə idilər.Sabah keçirəcəyimiz yığıncağı müzakirə edirdik.Birdən Cəmil ağlaya-ağlaya Savalanın qucağına dırmaşmağa başladı.
-papa,məni kəsəcəklər,-Savalan ilk anda başa düşməyib,tədirgin halda,
-öldürərəm onu,heç kim heç nə eliyə bilməz sənə.Cəmilə Rəşidə gözünü ağardıb,
-sənə dedim qızının dilinə salma,gör uşağı necə qorxudub,hamısı bunun günahıdır,-Cəmilə əli ilə Rəşidi göstərib,-neçə gündür dilindən düşmür ki,Cəmili kəsəcəklər bizim qızdakı bunun dilinə baxır,ağzından nə çıxarsa tutuquşu kimi təkrarlayır.Savalan gülüb,Cəmilin göz yaşını sildi.Bir sabah yuxudan duranda çərçivədəki şəklə baxıb,gülümsünürdüm.Bu şəkli Cəmilin sünnətində çəkdirmişdik,mən oğlum və Savalan,saçlarım xeyli uaznmışdı.Sola dönüb,yanımda şirin-şirin yatan Savalana baxdım.Mən hər şeyimi ona borclu idim.Əyilib yanağına bir öpüş qondurub,
-mənim möcüzəm,-dedim.Savalan gözlərini açıb cəld hərəkətlə məni belim üstə fırlatdı,o bunu elə cəld etdi ki,mən nə baş verdiyini