içimde doğan yeni ümid tumurcuğu qışqıraraq Savalanı qucaqlamağıma sebeb oldu.
-men sağalacam,hemileşik bu zehrimar xestelikden qurtulacam.Sabahı sebirsizlikde gözleyirdik,bu güne kimi bir neçe defe ümidlenmiş,son anda ümidlerim puça çıxmışdı deye,bu defe özümü her şeye hazır olmağa kökleyirdim.Ancaq bu defe heyat mene supriz edib,yene umidlerimi qırmamışdı.Atamgil Ferhadla birlikde gelmişdiler,özde tek yox,mene öz iliyini verecek insanla birlikde.Men onu görmek istesem de,Ebluc dayı bunun qanunlara zidd olduğunu deyirdi.
***
-doğurdan Firuzan Alekseyi görmemişdi?
-Alekseyle Firuzan bir almanın iki yarısı kimi idiler,bir-birilerine ekizler kimi oxşayırdılar,baxmayaraq ki,onların arasında on dörd yaş ferq vardı.Biz Alekseyi görende hamımız heyret ve teeccüb içerisinde idik ki,bu qeder benzerlik nece ola biler?!Firuzan da Aleksey de İlqar emiye çox oxşayırdılar.Ebluc hekim bele meslehet bildi ki,Alekseyi Firuzan emeliyyat qabağı görmesin,çünki bu onu narahat edecek,beynini suallarla meşğul edecekdi.Ona göre de Firuzan esl heqiqetleri emeliyyatdan sonra bildi.Emeliyyata kimi Alekseyi Savalan öz evlerinde qonaq saxlamışdı,Melahet xala hele de İlqar emiyle küsülü olduğundan Alekseyi de qebul ede bilmirdi.
-bes Savalan bu meselede hansı terefde yer alırdı?
-heç bir terefde,Savalan üçün Aleksey bir neçe günün içerisinde doğma,yaxın biri ola bilmezdi,lakin onlar gözel anlaşırdılar.Aleksey Ferhadla ve Melekle de yaxınlaşmışdı,onları tanıdıqca Firuzanı görmek isteyi artırdı,baxmayaq ki,ilk geldiyi gün,”men bir insanın heyatını qurtarmaq üçün gelmişem,başqa heç ne menden gözlemeyin” demişdi.
***
Nehayet emeliyyat günüm gelib çatmışdı,heyecanlı idim,Savalan bir an olsun elimi buraxmırdı.Meni emeliyyata hazırlamağa apacaqları andakı dialoqumuz ise ikimizi de göz yaşına boğmuşdu.Savalan alnını alnıma dayayıb,
-seni burda gözleyecem,mene burda lazımsan,bunu unutma,heç olmasa birce defe,cemi birce defe meni düşün.Düşün ki Savalan seninle yaşayır,sen yaşadığın üçün

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>