n elleri, toxunuwlari hiss etmek… men xowbextem. Arif meni sevir! Men isteyirdim ki, o da bilsin. Bilsin ki, men de onu sevirem.
Il: Seni sevirem, Arif. Hemiwe sevmiwem. – opuwler arasinda pichildayirdim.
Ar: Wwww, sus. – o meni opuwleri ile susdurdu, boyuk xowbextlik ve hezz dunyasina apardi…
Saatlar sonra Arif burnuma kichik bir opuw qondurdu ve bawimi sinesine qoydu.
Il: Arif, seni sevirem. Sene o qeder wey daniwmaliyam ki…
Ar: Yat, balaca ilanim. Biz sabah daniwacagiq. – meni berk-berk qucaqladi. Yaxwi, qoy sabah olsun, deye duwunub uzumde tebessumle yuxuya getdim.
Men oyananda Arif hele yatirdi. Chox yarawiqlidi. Hetta yuxuda bele alnindaki qiriwlar achilmir. Hemiweki kimi zehmli… Birden meni panika burudu. Men ona ne deyecem? Nece deyecem? Bes o? O meni oldurecek! Yox, men hazir deyilem. Evvelce her weyi duwunmeliyem, sonra daniwaram. Qerarimi qetilewdirib sakitce Arifin qollari arasindan chixdim. Ewyalarimi topladim ve otaqdan hech bir iz buraxmadan chixdim.
Ogluwlarim xalcha uzerinde oynayirdilar. Men ise onlara baxaraq duwunurdum. Butun baw verenleri ona nece izah edim axi? Qapi zengi chaldi. Nati gelmeli idi. Qapini achan kimi gorduyum menzerenin tesirinden onu yeniden baglamaga cehd gosterdim. Arif eli ile qapini saxladi.
Ar: Axmaq olma! Daniwmaliyiq. – Meni dehlize iteledi. Chox qezeblidir. Aman Allah! Uwaqlar icheridedi.
Il: Harda yawadigimi nece oyrendin? – Menasiz bir sual verdim. Arif derinden koks oturdu.
Ar: Illan, hesab edek ki, qachiwinla menden intiqam ala bildin. Heqiqeten yataqda tek oyanmaq iyrenc duygudur. Bu gun valideynlerimle birlikde atan ve nenenle goruwduk. Sozun qisasi, atan dedi ki, eger sen de razisansa onda o evlenmeyimize etiraz etmir.
Il: Demeli, unvani sene atam verdi? – ikinci menasiz sual.
Ar: Yox, Illan, unvani mene nenen verdi. – Nene?! Bu ne xeyirxahliq numunesidir? Arif qonaq otagina kechmeye hazirlawirdi ki, onun qarwisina kechdim.
Il: Arif, qulaq as, men sene demeliyem ki… - ele sohbeti achmaq isteyirdim