ki, taleh iwime qariwdi. Ferman qiwqiraraq yanimiza geldi.
Fe: Anaaa, masinimi veymiyyy. – Arif evvelce Fermana, sonra mene, sonra yene de Fermana baxdi. Bu anda Kenan da qacharaq yanimiza geldi. Birden dayandi ve Arife ele bir baxiwla baxdi ki, sanki “Sen kimsen? Burda ne iwin var?” deyirdi. Arif Kenani da gorub iki addim geri sendeledi. Rengi agappaq olmuwdu. Hamimiz susmuwduq. Hech bir kelme demeye de gucum chatmazdi. Arif baxiwlarini Fermandan Kenana, Kenandan Fermana deyiwirdi. Uwaqlar bu sukutdan bezib oynamaq uchun yeniden otaga qachdilar.
Ar: Sen… - Arif susdu.
Ar: Sen ne etmisen???
Il: Men her weyi sehv bawa duwmuwdum, Arif. Sen mene hech vaxt “sevirem” dememiwdin. Ne “o meseleye” qeder, ne de ondan sonra. Hele ustelik Leyla da her defe oyunurdu ki, guya sen onun niwanlisisan. Sonra hamile oldugumu oyrendim. Ne edeceyimi bilmirdim.
Ar: He? Ona gore qohumuna ere getdin?! – Arif ustume qiwqirdi.
Il: O menim qohumum deyildi. Sadece komek etmeye razi oldu. Onu cemi 3 defe gormuwem. Men butun bu iller erzinde Bakida yox, Kiyevde yawayirdim.
Ar: Niye her weyi bu qeder qelizlewdirdin, Illan?
Il: Chunki sen vaxtinda “sevirem” demedin! – aglayaraq qiwqirdim. Butun baw verenler eseblerimi yerinden oynatmiwdi.
Il: Birce “sevirem” sozune gore heyatimizin 4 ilini itirdik. – Men taleyin bize qurdugu oyunu anlayib ichin-ichin aglayirdim. Arife baxmirdim. O da susurdu. Arif mene yaxinlawib uzumu elleri arasina aldi.
Ar: Demeli sene borcluyam. Seni sevirem. Min defe, million defe demeye haziram! Seni sevirem!!! – goz yawlarim dayanmaq istemirdi. Arif meni bagrina basdi.
Ar: Bagiwla meni. Bagiwla! Men axmaq eger vaxtinda anama deseydim ki, sen menim xowuma gelmisen, biz artiq choxdan evli olardiq.
Il: Arif, yawadiqlarima gore pewman deyilem. Bawima gelenler meni deyiwdi. Men chox weyi anladim. Tamam ferqli biri oldum. Egoist varli qizindan sevmeye qadir bir qadina chevrildim. Men sevginin qudretini derk etdim. Valideynin ovladina mehebbetinin ne demek