öyrənmədin?
- Nə öyrənəcəkdim. Səndəki kefsən, mən onu tanımağa getmişdim, yoxsa istəmədiyimi deməyə.
- Yəni adını da soruşmadın?
- Yox. Mən Rəşad bilirdim. Evə gələndən sonra bilmişəmki doğru adamla görüşməmişəm.
- Allah allah təsadüfə bax. Nə isə bilirsən niyə gəlmişəm? yadımdan çıxmamış deyim, sabah Jalənin ad günüdür səni də dəvət edir. Gedək?
- Görəsən adı nəidi?
- Aaa tanımadın, Jalə də.
- Nə?
- Adını soruşdun deyirəm Jalə.
- Mən onu demirəm.
- Görürəm. Fikrin hardadır sənin? Deyirəm ad gününə gedək?
- Kimin?
- Oğlanın.
- Mənimlə məzələnirsən?
- Sən mənimlə məzələnirsən. Deyirəm Jalənin ad gününə gedək?
- Nə vaxt?
- Sabah.
- Gedərik inşallah.
- Sənə nəsə olub. Ayaq üstə yatırsan özüm ölüm.
- Kim ölüb?
- Ay daaaa. Fikrin hardadır sənin?
- Heç yerdə sənə qulaq asırdım. Deyirdin kim ölüb?
- Ülviyyə!
- Yaxşı yaxşı hirslənmə zarafat edirdim.
- Gül gül. Kefin yaxşıdır deyəsən.
- Şəhriyar sabah nişanlımın ad günüdür. Ən yaxın dostlarımızı çağırmışıq. Sən də gəl. Bir az əylənərəsən. Şəhriyar. Şəhriyar!
- Hə nə olub?
- Mənə heçnə, amma sənə nəsə olub.
- Yox heçnə olmayıb.
- Kimdir o?
- Kim?
- Səni xəyallara aparan.
- Bilmirəm.
- Necə yəni bilmirəm?
- Həqiqi sözümdür kim olduğunu bilmirəm. Amma bilmək istərdim.
- Nə danışırsan sən?
- Fikir vermə. Sən nə deyirdin?
- Nişanlımın ad günüdür. Gedək bir az başın açılar.
- Bilmirəm baxarıq.
- Gəl gedək.. deyəsən çox işləyirsən, artıq realist Şəhriyar xəyallara dalır.
- nə dəxli var. Fikirləşirdim ki kimdir.
- aha deməli biri var.
- Elçin bəsdir!
- yaxşı susdum. Amma sabah dəqiq gedirik.
- dedim axı baxarıq.
- etiraz istəmirəm.
( Ad günü)
- Nərgiz Jalə hardadır? Gözümə dəymir. Bir təbrik eləyək. Sonra mən gedəcəyəm. bilirsən tanımadığım adamlar arasında sıxılıram.
- ee... yaxşıda.. bir saat oturaq sonra bir yerdə gedərik. Həm ayıbdır Jalədən, dəvət edib.
- Yaxşı, yaxşı sızıldama mən içəri keçim baxım bəlkə oradadır.
- Jalə! Jalə!
- Burdayam. Mətbəxdə. Gəl