tək görüncə elə bildim bəlkə sizinlə görüşməliyəm.
- Sizə də salam.
- Ay üzr istəyirəm. Salam. Sadəcə sizi birdə görəcəyimi sanmırdım. Ona görə belə təəcübləndim.
- Elə qapıda danışacağıq?
- Üzr istəyirəm. Buyurun.
- Siz nə çox üzr istəyirsiniz.
-Eləmi. Üzr istə... Buyurun, qonaqlar bağçadadır.
Allahım hələ bu qədər pərt olmamışdım. Birdə həyatım boyunca üzr istəməyəcəm. (Lili SH)
Ülviyyə tez-tez danışaraq keçən dəfəki görüşün izahatını vermək istəyirdi. İstəmirdi ki, Şəhriyar onun haqqında yalnış düşünüsün. Hər önünə gələnlə çay içdiyini, görüşdüyünü düşünsün. Özü də fərqinə varmadan izahat verirdi.
- Necəsiniz?
- Yaxşıyam.
Yanaqlarımın alışıb yandığını hiss edirəm.
- Mən də yaxşıyam.
- Nə?
- Deyirəm məndə yaxşıyam.
- Ay soruşmadım? Üzr istə.... İcazənizlə mən içəri keçməliyəm.

Bütün günü yanaqlarım alışıb yandı. Özümü səfeh kimi aparırdım. Allah bilir indi fikirləşir ki, nə axmaq qızdır. Offff..... offff...İkinci dəfə yaxınlaşanda da yazığın sözünü ağzında qoydum. Adım kimi əminəm ki, düşünür ki, nə yelbeyin qızdır. Neynim onu gördükcə daha da utanırdım, ağılsız- ağılsız hərəkətlər edirəm. Ülviyyə ikinci görüşlərini xatırladıqca daha da utanır içində bir təəssüf hissi otururdu. Az qalırdı ağlasın.
(Ad günündə görüş )
Şəhriyarın ona yaxınlaşdığını görmüşdü deyə Ülviyyə özünü toparlamağavaxt qazanmışdı.
- Bir də salam.
-Aleykuma salam.
- Məncə üzr istəməyə heç bir səbəb yoxdur. Hər ikimiz səhv saldıq.
- Elədir. Bağışlayın mən getməliyəm. Sağolun
- Adınızı....... soruşacaqdım. Siz də sağolun. Şəhriyar bu sözləri deyəndə Ülviyyə artıq çoxdan uzaqlaşmışdı.
Bölümün sonu

Muellif Lili