Tesaduf yoxsa alin yazisi (Muellif LILI SH)

3 cü bölüm
Artıq bir neçə həftə keçmişdi. Ülviyyə isə Şəhriyarı unuda bilmirdi
Uzun müddətdir onu görmürəm. Görünür bundan sonra da görməyəcəm. Niyə də görməliyəm ki, sadəcə 2 dəfə təsadüfü görüşdük vəssalam. İstəmirəm. Onun haqqında fikirləşmək istəmirəm.Heç adını da bilmirəm. Adını bilmədiyim, iki dəfə gördüyüm bir insan haqqında niyə fikirləşməliyəm ki?
- Ülviyyə, qızım. Burdasan? Aaa... Hələ hazırlaşmamısan? Ay qız tez ol gecikəcəksən.
- Hara?
- Necə yəni hara? Bəs dünən biz nə danışdıq. Rəşad səni bu gün gözləyəcəkdi.
- Mən gedəcəm deyə söz verdiyimi xatırlamıram.
- Sən məni axırda dəli eləyəcəksən. Niyə bizi belə incidirsən?
- Bəs sən niyə mənim əvəzimə danışıb görüş təyin eləyirsən. Mən dedim ki, tanımaq istəmirəm.
- Bu dəfə mən danışmamışam. Rəşad zəng eləyib atandan icazə alıb. Gör nə düşüncəli, nəzakətli oğlandır. Bu hərəkəti heç kim eləməz. Halal olsun ona. Tərbiyəli uşaqdır.
- Baxeee heyran oldum vAllah.
- Tez ol çox danışma. Hazırlaş.
- Amma...(muellif LILI SH)
- Atan dünən söz verib. O boyda kişinin sözünü yerə salacaqsan.
-...
- Mənim ağıllı balam. Dur hazırlaş.
Düzü desəm getmək istəyirdim. Amma Rəşadı görmək üçün yox. Sadəcə düşündüm ki, bəlkə...Nə isə.
Budur görüş təyin olunan məkandayam. Rəşad mənə yaxınlaşıb çox nəzakətlə salam verib masa arxasına dəvət etdi. Elə hey keçən görüşə gələ bilmədiyinə görə üzrxahlıq edirdi, sonra valideynlərimizin dostluğundan danışırdı. Dediyinə görə uşaq vaxtı biz bir- birimizi tanıyırmışıq. Nə bilim eee ordan burdan danışırdı. Söhbət əsnasında “siz”dən “sən”ə keçməsi heç ürəyimcə olmadı. Mən indi bütün cəsarətimi toplayıb ona istəmədiyimi, bu işə razı olmadığımı açıq aydın deməliyəm. Amma halım yoxdur danışmağa. Niyəsə özümü halsız, yorğun və bədbin hiss edirdim. Elə bil sussaydım o məni daha yaxşı başa düşəcəkdi. İstəmədiyimi daha yaxşı anlayacaqdı.
- Kimisə gözləyirsən?
- Nə?
- Elə bil kimisə axtarırdın ona görə soruşurdum ki, kimisə