gözleyirsen?
- Xeyr. Heç kimi gözlemirem.
Haqlıydı. Ferqine varmadan tez tez etrafa boylanırdım. Niye? Men kimi gözleyirdim?
(Şehriyar)
Ad gününden sonra onu görmemişem. Bilmirem niye, amma onu görmek ve saatlarca söhbet etmek isteyirem, düz gözlerinin içinebaxmaq isteyirem. Gülüş dolu gözler. Balaca uşaqlar kimi uzun kipriklerini tez tez döymesi. Utandan qızarmasına.. saatlarnan baxaram. Niye? Tanımadığım, adını bilmediyim birini niye görmek isteyim? Niye getdiyim her yerde onu axtarıram?
Ad gününde qızı pert eledim. Sonra daha da utandırmayım deye yaxınlaşmadım. Bütün cesaretimi toplayıb yaxınlaşmışdım ki, bu defe de o getdi. Deyesen berk incimişdi. Haqqı da var idi. Men öküzlük eledim. O çaşqın halı gözümün önünden getmir. Bu tesüdüfü görüş ele iki defe olacaqdı? Men indi onu haradan tapım?
Tesadüf adlandırdıqları bu görüşler Şehriyarın zenn etdiyi kimi sona çatmamışdı. Onlar her an her yerde görüşe bilerdiler. Her an her yerde...
- Alo
- Alo Ülviyye hardasan?
- Sene de salam Nergiz xanım.
- Vaxt yoxdur hardasan? Tecili suretde Gencliye gele bilersen. Men ordayam. Kamran müellim iş tapşırıb, sensiz eleye bilmeyecem. Kömeyine ehtiyacım var.
- Ne işidir? İndi 28 Maydayam men.
- Gel danışarıq. Metro ile gel daha tez olar, tez ol!
- Baş üste Nergiz xa...buna bax telefonu üzüme bağladı. Dayan ifrite göstereceyem sene.
(Metro)
Hemişe de burda istiqametleri sehv salıram. Ülviyye yuxarıda cedvel axtara axtara asta addımlayırdı ki, kiminlese toqquşdu.
- Ay üzr iste.... Siz?
- Siz?
Bu Şehriyar idi. Her ikisi teecüb ve sevinc dolu baxışlarla bir- birine baxırdı. Her ikisi de ferqine varmadan bir deqiqe susaraq şok veziyyetinde baxışırdılar.
- Bir birimizi her defe görende bele müraciet etmek mecburiyyetindeyik? Men Şehriyar.
- Ülviyye.
- Tanış olduğumuza memnun oldum.
- Mence biz artıq tanışıq.
Her ikisi bu söze gülümsündü.
- Ola biler. İndi daha yaxından tanış olmuş olarıq.
Ülviyye bu söze ister istemez qızardı. Şehriyar Ülviyyenin

<< 1 [2] 3 4 5 >>