elini hele de sıxıb yelleyirdi. Özü de ferqinde olmadan.. Heç Ülviyye de ferqinde deyildi veziyyetin. O anın sehrine qapılmışdı. Birden özüne gelib elini çekdi. Şehriyar gülümseyerek.
- Hemişe buradan istifade edirsiniz?
Şehriyarın niyyeti onun istifade etdiyi mekanı deqiqleşdirmek idi. Ülviyye bunu ferqine varmadan cavablandırırdı.
- Yox. Burada kiçik bir işim var idi ona göre. Siz burada neynirsiniz?
Ülviyye bir az axmaq sual verdiyinin ferqinde deyildi. Heç Şehriyar da qurduğu cümlelerde dilinin topuq vurduğunu, uşaq kimi danışdığının ferqinde deyildi. Vaxtı uzatmaq üçün bilmirdi ki, nelerden söhbet açsın. Seher tezden maşınında birden –bire yaranan nasazlıqdan bütün ehvalı korlanmışdısa da indi buna şükür edirdi.
Ülviyyenin telefonu zeng çaldı. Elini atıb ekranda Nergizi görende teesüfle - Bağışlayın men getmeliyem. Telesirem. dedi. (muellif Lili SH)
- He bağışlayın sizi saxladım. Görüşdüyümüze şad oldum. Belke yene ne vaxtsa görüşerik.
- Men de şad oldum. Belke de.
Ülviyye arxasını dönüb gedende Şehriyar elini başına vuraraq “Axmaq oğlan. Harada göreceksen bir de. Telefonun istesem birden pis başa düşer. Mene güvenmez. Görüş teyin etsem nece? Eh artlq gecdir. Getdi..” Şehriyar da teesüfle Ülviyyenin getdiyi stansiyanın eksine getdi.
( Ülviyye.)
Sehv geldim. Offfff... Hezi Aslanov yerine Memar Ecemi. Çox gözel. Her şey eladır. Birce burda pert olmamışdım o da oldu. Bir qatarı buraxım o getsin sonra gederem. Ayıbdır. Nergiz meni öldürecek... Şehriyar. Adı Şehriyar imiş. Qeşeng adı var...Ülviyye bu fikirlerden celd ayılaraq üzündeki tebessümü yığışdırıb diger terefe keçdi.
- Siz?
- Siz?
Heç bir söze ehtiyac yox idi. Her ikisi sadece qeh -qehe ile güldüler. Görünen o idi ki, Şehriyar da stansiyanı sehv salmışdı. Niyese....))
- Harda qaldın? Bir stansiyadırda.
- Bağışla istemeden gecikdim.
-....
- Ne olub niye ele teccüble baxırsan?
- Men de onu soruşacaqdım. Normalda seni bele aniden çağıranda hamının içinde indi meni öldürerdin, en

<< 1 2 [3] 4 5 >>