sms nömərini tanımadığından smsmi oxuyub sonra zəng vurmaq qərarına gəldi. İşi ilə əlaqədar ona çox vaxt başqa nömrələrdən zəng gəlirdi. Düşündü ki, bu da onlardan biridir. “Salam. Necəsiniz? Mənəm Şəhriyar. Ümid edirəm narahat etmədim” Ülviyyə əlində telefon donmuşdu. Hə o bilirdi ki, nömrəsi artıq Şəhriyarda var, amma dünənədən olanlar onu o qədər üzmüşdü ki, Şəhriyarı tamam unutmuşdu. Ya da əslində unutmamışdı, bütün mübarizəsi onun üçün idi. Şəhriyar üçün.
Şəhriyar isə səhərin gözü açılmamışdan telefon əlində fırlanırdı. Hər dəqiqə telefonun işığını yandırın ekrana baxıb məyus halda bağlayırdı.
- Telefonun səsini almısan?
Elçinin səsi onu fikirdən ayırdı.
- Nə?
- Deyirəm telefonun səsini almısan
- Yox.
- Onda narahat olma sms ya da zəng gəlsə çalacaq. (muellif Lili SH)
Şəhriyar Elçinin nə demək istədiyini başa düşmüşdü, amma həyəcanının gizlədə bilmirdi.
- Birdən acığına gələr nömrəsini tapıb yazmağım? Bəlkə ona görə yazmır
- Mümkün deyil
- Mümkün deyil? Niyə bu qədər əminsən?
- Səncə?
- ....
- Dünən Jalə ilə danışanda dedi ki, Ülviyyənin rəfiqəsi zəng edib səninlə maraqlanıb.
- Başa düşmədim Ülviyyənin rəfiqəsindən mənə nə.
- Off Şəhriyar off... Sən bu gedişlə evlənə bilmərsən. Necə yəni başa düşmədim. Qızın rəfiqəsi özünə görə maraqlanmırdı hər halda
- Yəni deyirsən...
- Hə onu deyirəm.
Şəhriyar bu söz bir az rahatlayıb gülmsədi ki, telefonun işığı yandı. Cəld telefonu əlinə alanda həyəcandan telefon əlindən çıxıb yerə dəydi. Elçin onun bu halına gülməmək üçün özünü güclə tutsa da Şəhriyarın “off bank mesajıdır” deyərək sifətini uşaq kimi turşutması artıq pik nöqtə idi. Otaqda qəh qəhə çəkən Elçinin üstünə cuman Şəhriyar çalan telefon səsini bir anlıq eşitmədi. Elçin gülüşünü kəsəndə hər ikisi telefona baxıb dayandılar. Zəng kəsildi. Şəhriyar əlini telefona atıb. – Odur odur.. zəng vurdu... odur deyib sevinirdi ki, Elçin – nə dayanmısan yığda sözündən ayıldı.. – Hə hə düzdür. Telefonu qulağına aparanda eşitdiyi xanım səsi