Mənim qədər burada əziyyətin keçsəydi sənin də ixtiyarın olardı.” Həm sən kimsən?Mən burda hamını tanıyıram, amma səni görməmişəm.
- Demək hamını tanıyırsınız? Deyərək səliqəli şəkildə geyinmiş oğlan Nərgizə yaxınlaşdı. Ətrafdakılara başı ilə işlərinə dönməyi göstərir verirmiş kimi tərpətdi. Hər kəs öz işinin başına döndü. Nərgiz bunu görüb başa düşdü ki, qarşısında dayanan şəxs kimdirsə sözü keçən biridir. Hər halda təzə işə düzəlib deyə düşündü. Bir az da qəzəbləndi ki, onlar burda neçə ildir əziyyət çəkirlər, amma Kamran bəy yad birini yüksək vəzifəyə götürüb.
- Hə demək deyirsiniz hamını tanıyırsınız? Deyə pıçıltı ilə Nərgizə tərəf əyildi.
Nərgiz çaşqın halda geri çəkilərək. –aparatı verirsən yoxsa axtarmağa davam edim.
- Yaxşı.. gedək..
- Hara?
- Hər halda üstümdə gəzdirdiyimi düşünmürsən.
Nərgiz yenə də özünü itirmədən onun arxasınca getdi.
- Demək bu qədər vacibdir bu aparat ki, şirkətə lənətə gəlmiş deyirsiniz bayaqdan ora bura qaçıb axtarırsınız.
- Aydaa... Sənə nə? Aparatı verirsən ver vermirsən mən gedim.
- Çox mədənisən maşAllah
- MaşAllah günün olsun. Deyərək üzünü qəsdən gülürmüş kimi buruşdurdu
- Elə eləmə daha da çirkin olursan (muellif Lili SH)
Nərgiz gözlərini qıyıb hirslə aparatı ondan alıb qapıdan çıxdı. Çıxandan sonra fərqinə vardı ki, Kamran bəyin otağına giribmiş. Bir anıq durub yəqin ki, aparatı Kamran bəyə veribmiş deyə düşündü. – Buna baxe axmaq icazəsiz filansız rəhbərin otağına girir. Nə adamlar vare.. hiii Ülviyyə.!!! Gəldim gəldimm. Deyərək otağın qarşısından cəld qaçaraq öz otaqlana gəldi. Ülviyyə isə artıq içini çəkirdi ağlamaqdan. Həm yuxusuzluq həm dünənki stress onun əsəblərini korlamışdı.
- Ülviyyə ağlama tapdım bax.. ağlama indi bir dəqiqəyə düzəldəcəyəm. Ala bax. Hazırdı. Nömrəni də taxdım.
Ülviyyə isə içini çəkə çəkə daha bərkdən ağladı.
- Indi nə oldu yaxşı!!!
- Bu səslə danışacağam. Deyərək içini çəkirdi.
- Hə tanımaz səni. Bəlkə mən danışım. Deyərəm qrip olmuşam səsim başqa cür çıxır
Ülviyyə