ise sonra geleceyimi deyib
razi salmiwdim onlari... Bu defe
bawimi qoydum atamin sinesi
deyil torpagiydi. 2saatdan artiq
vaxt kecmiwdi amma men atamin torpagini qucaqlayim
helede sessizca aglayirdim. Asif
emi meni zorla orda qaldirib
aparmaq isteyende ise:
-Asif emi soyuqdu bura,atam
uwuyecek,qoy yaninda qalib onu qucaqlayim,yaninda
olum,yalvariram Asif emi burax
meni......
-Qizim bele eleme,anan seni
gozleyir onun derdine tek
derman sensen,gedk anani tek qoyma qizim gedek...
Anamin adini ewidib mecburen
ayaga qalxib getdim. Atama
yaxinlawib:
-Hergun gelecem atam,her gun
gelecem,seni opecem atam. Bir gun ebedi qovuwacagiq seni
sevirem (muellif Mira
Lena )atam.....-dedim...
Necede cetindi sevdiyin,ugrund
a ole bieceyin birini torpaga
vermek. Valideynlerim menim atan ureyimiydi. Indi ureyimin
bir terefinin olduyunu cox
yaxwi bilirem....
Eve gelende anam yerden
eylewmiw qonwu qadinlarda
anamin yaninda oturub aglayirdilar. Anam meni yanin
cagirib yaninda oturtdu. Atamin
wekli ise nur sacirdi sanki. Ve
ilk o an artiq dunyam bawima
ucmuwdu. Huwumu itirib
anamin qollari arasinda qalmiwdim...
Hemin gunu mene iyne vurub
yatiwdirmiwdilar. Amma ne
care?! Yuxumda atami
gormuwdum bu defe de...
Guller,cicekler hec yerde qoxlamadigim gozel etir iyi
aleme yayilmiwdi. Gulleri bir bir
qoxlarken qarwimda biri
dayanmiwdi. Bawimi
qaldirdigimda agappaq
geyimde etrafina guluwler,iwiqlar sacan nur uzlu
atami gordum. Mene hemiweki
kimi gulumseyirdi. Ele
xowbextiydim ki... Bunu hec
cure,hec bir sozle ifade
etmeyim mumkunsuz idi. Atam yaxina gelib meni
qucaqladi,ayaqlarim yerden
kesilmiwdi,atamla birlikde
ucurdum sanki. Meni oz
etrafinda defelerle firladib yere
qoydu. Atama heyranliqla baxib uzunu sesini etrini
beynime,ureyime hekk edirdim
sanki... Bir an atamin getdiyi
yadima duwdu. Atami
qucaqlayaraq:
-Atam canim menim,hec yere getmeyessenki he?
-Yox qizim menim son
menzilim buradi. Burdan bawqa
yer yoxdu. Men getmirem
amma