Başqa vaxt olsaydı olmazdım. Amma indi gözlərin yumulur. Gedib başqasının maşınında yuxulayıb eləyərsən qaçırdarlar sonra səni. Indi gəl bütün şəhərdə yatmış gözəli axtar. Ülviyyə Şəhriyarın bu sözünə gülümsəyərək qızardı. Şəhriyar görməsin deyə əllərini yanaqlarına apardı. Şəhriyar isə onun əllərini üzündən çəkərək. –eləmə, üzünü qapama deməsi Ülviyyəni daha da həyəcanlandırırdı. Yerindən qalxıb cəld qapıya getdi. Şəhriyar gülərək durub o da qapıya tərəf getdi. Ülviyyə nə qədər arxada oturmaq istəsədə Şəhriyarın xahişini yerə sala bilməyib qabaqda əyləşdi. Yol boyunca hər ikisi susurdu. Arada bir bir- birilərinə baxıb gülümsəyirdilər. Şəhriyar evə çatana yaxın dönüb Ülviyyəyə baxdı. O artıq yuxulamışdı. Balaca uşaqlara bənzəyirdi. Saf məsum. Maşını saxlayıb aramla nəfəs almasını dinlədi. Ona bir az daha yaxınlaşdı. Ülviyyənin nəfəsini öz üzündə hiss etdikcə pıçıltı ilə Səni.... bütün bu abu havanı maşının bərk döyülən pəncərəsi pozmuşdu.
Ülviyyə səsə diksinərək ayıldı. (muellif Lili SH)
- Nə oldu ? dedi
Maşını düzgün saxlamadığına görə bir gənc onun pəncərəsini bərk -bərk döyürdü. Şəhriyar şüşəni aşağı salaraq qəzəbli baxışlarla ona baxdı.
- Dayı düz saxlamamısaneee..
Gəncin bu sözünə Ülviyyə özünü saxlaya bilməyib güldü.
– dayı?? Şəhriyar gəncə - sən mənim dayım yaşımdasan mən haradan sənin dayın oldum. Saxlamıram, indi çıxıram.
- Nə qışqırırsan. Sən dua elə ki, orada dayanan polisi çağırmamışam ki, maşında qızı öpür.
Gəncin bu sözü Şəhriyar və Ülviyyəni şoka saldı. Rəng verib rəng alan qızın baxışlarını qaçırdığını görən Şəhriyar ona dönərək mən indi gəlirəm deyib maşından düşəcəkdi ki, Ülviyyənin onun əlindən tutub – boş ver. Deməsinə dayandı.
– o uşaqdır. Hər halda döyməyəcəksən.
- Uşaq? Gəlsən bir sən də dayı deyəsən.
Ülviyyə Şəhriyarın sifətinin ciddi hal aldığını görsə də yenə də özünü saxlaya bilməyib güldü. Gəncin də dişlərini ağartdığını görən Şəhriyar ona dönərək, - “bəlkə gedəsən sən!” deyə səsini yüksəltməyi ilə oğlanın itməsi bir