r oldu.
- Mən gedim gec oldu. Bizim ev bir az irəlidədi. Burdan o tərəfə özüm gedərəm. Şəhriyarın üzünə baxmadan maşından düşən Ülkər bayaq ki, oğlanın sözlərini düşünürdü. Şəhriyar doğrudan onu öpmüşdü? Elə idisə bunu necə hiss etmədiyinə pis olur digər tərəfdən Şəhriyarın bu hərəkətini pisləyirdi. Şəhriyar dözməyərək maşından düşdü və Ülviyyənin arxasınca getdi
- Ülviyyə dayan!
- Mən getməliyəm bağışla. Gecdir.
- Bir dəqiqə dayan. Bax bayaq o uşağın dediyinə...şey ... mən.. mən sənə toxunmadım.
Ülviyyə qıpqırımızı olmuşdu. Amma dayanmadan gedirdi. bu sözə gülümsəsədə bəlli etmədən – getməliyəm mən. Dedi
- Mənə inan. Mən sadəcə sənin yatmağını seyr edirdim və..
Ülviyyə dönüb işıltılı baxışlarla Şəhriyara baxdı
- Sənə iannıram Şəhriyar, amma indi getməliyəm. axşam danışarıq deyib gülümsəyərək evə tələsdi.
Şəhriyar isə həm o gülüşü, həm o işıltını gördüyünə sevinir və ilk dəfə olaraq onun ağzından adını eşitdiyi üçün xoşbəxt idi. Bir anlıq onun səsi ilə beynində adını yenidən canlandırdı. Dodaq altı gülümsəyərək “Mənim qəşəng adım var ya bu qız onu qəşəng deyir” düşündü.
Bölümün sonu

Muellif Lilie