yük düşür.
- Sağol Elçin. Sabah görüşerik
- Sene de sağol
Şehriyar yol boyu düşündü.. Belke doğrudan o yığmalıdır. Özü de ferqine varmadan gelib onunla ilk tanış olduqları kafe yaxınlığına çatdı. Maşından düşüb kafeye getdi. İçeri girende o vaxt eyleşdikleri masada Ülviyyeni gördü. Her ikisi göz- göze geldi. Ülviyye celd ayağa qalxıb ona yaxınlaşdı. İkisi de xeyal gördüyünü düşünürdü.
Şehriyar çaşqın halda ona baxaraq -Sen?
- Sen?
- Niye sonra zeng elemedin?
- Bes sen niye gün erzinde yığmadın?
- Men yığdım telefonunu söndürmüşdün
- Zaryatkası bitdi onda. Sonra nömreni ezber bilmediyimden yığa bilmedim.
Her ikisi bir birine acıqlı ve eyni zamanda açıqlama verirmiş kimi görünmelerine teecüblendiler. Her ikisi masa arxasında eyleşib bir xeyli susdular. Ülviyye Şehriyyarın baxışlarını hiss edirdi üzerinde .Cesaretini toparlayıb söze başlamalı olduğunu bilirdi
- Haradan bildim burdayam?
- Men..Men bilmirdim.. bilmirem ki, bura nece geldim. Bes sen? Hardan bilirdin geleceyimi
- Men de bilmirdim. Sadece üreyim çox sıxılırdı geldim bura.
- Niye mehz bura? Deyerek Şehriyar Ülviyyeye teref eyildi.
- Çünki...çünki bura xoşuma gelir.. Ülviyyenin yanaqlarını al olması Şehriyarı güldürdü.
- He yaxşı.. Sen deyen olsun.
Amma Ülviyyenin gözlerindeki kederi görende üzündeki tebessüm itdi.
- Ne olub sene. Gözlerin qıpqırmızıdır. Özü de...
- Ne?
- O işıltı..menim tanıdığım Ülviyyenin gözlerindeki işıltı yox olub
- Ülviyye utanaraq başını aşağı saldı. Düşündü ki, Reşad haqqında ailesinin onu zorla ere vermeyi haqqında dese düzgün olmaz. Şehiyar ele başa düşecek ki, qız özünü qiymete mindirir. Ona göre qısaca “işler çox idi gece yaxşı yatmamışam dedi.” Uzun uzadı söhbet etdiler. Vur tut cemi 3 defe görüşübler, amma o qeder söhbet etdiler ki, ele bil illerin tanışları idi. Şehriyar Ülviyyenin kirpiklerini yorğun şekilde qalxıb endiyini gördü. Saata baxıb – gel seni eve aparım. Biraz yat dincel. (muellif Lili SH)
- Yox men özüm gederem. narahat olma
- Başqa

<< 1 2 [3] 4 5 >>