- Men gedim gec oldu. Bizim ev bir az irelidedi. Burdan o terefe özüm gederem. Şehriyarın üzüne baxmadan maşından düşen Ülker bayaq ki, oğlanın sözlerini düşünürdü. Şehriyar doğrudan onu öpmüşdü? Ele idise bunu nece hiss etmediyine pis olur diger terefden Şehriyarın bu hereketini pisleyirdi. Şehriyar dözmeyerek maşından düşdü ve Ülviyyenin arxasınca getdi
- Ülviyye dayan!
- Men getmeliyem bağışla. Gecdir.
- Bir deqiqe dayan. Bax bayaq o uşağın dediyine...şey ... men.. men sene toxunmadım.
Ülviyye qıpqırımızı olmuşdu. Amma dayanmadan gedirdi. bu söze gülümsesede belli etmeden – getmeliyem men. Dedi
- Mene inan. Men sadece senin yatmağını seyr edirdim ve..
Ülviyye dönüb işıltılı baxışlarla Şehriyara baxdı
- Sene iannıram Şehriyar, amma indi getmeliyem. axşam danışarıq deyib gülümseyerek eve telesdi.
Şehriyar ise hem o gülüşü, hem o işıltını gördüyüne sevinir ve ilk defe olaraq onun ağzından adını eşitdiyi üçün xoşbext idi. Bir anlıq onun sesi ile beyninde adını yeniden canlandırdı. Dodaq altı gülümseyerek “Menim qeşeng adım var ya bu qız onu qeşeng deyir” düşündü.
Bölümün sonu

Muellif Lilie SH

<< 1 ... 3 4 [5]